Blog
ETS is een moderne en effectieve elektrotherapeutische behandelwijze. Het wordt voornamelijk gebruikt om verloren functies terug te winnen. Denk aan verbetering of opheffing van incontinentie, het (her)leren van beweging na een beroerte, of het opnieuw leren lopen na een peroneusverlamming.
Bij vrouwelijke urine-incontinentie ligt de oorzaak vaak bij een baarmoederverzakking (prolapsus uteri) of blaasverzakking (prolapsus vesicae). De baarmoeder of de blaas raakt uit zijn normale positie, zakt naar beneden en drukt op de medebodemspieren. Dit kan een voortdurend onaangenaam gevoel geven, het seksleven pijnlijk maken en storingen veroorzaken bij het vasthouden van urine en ontlasting.
De behandeling is moeilijker dan bij de "gewone" incontinentie – maar bij vroege herkenning kunnen bekkenbodemspieroefeningen en elektrostimulatie echte verbetering brengen.
Een paar jaar geleden kregen vleesmensen slecht nieuws, nu zijn de kaasliefhebbers aan de beurt. De medische groepsorganisatie Physicians Committee for Responsible Medicine (PCRM) heeft een rechtszaak aangespannen tegen de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) omdat deze, ondanks medisch bewijs, nagelaten zou hebben kaasproducten als gezondheidsrisicovol te bestempelen.
Er is een scène die elke arts kent. De patiënt vraagt aarzelend: „Dokter, mag ik daarnaast een kruidenthee drinken?" — en het antwoord is meestal een ontwijkende schouderophaling. De patiënt concludeert daaruit vaak dat artsen „neerkijken op natuurlijke middelen", of juist dat thee toch niets uitmaakt. Geen van beide klopt. Dit artikel gaat precies over de waarheid tussen die twee uitersten.
Ontlastingsincontinentie (anale incontinentie) betekent dat door verzwakking of beschadiging van de sluitspier van het rectum ontlasting of darmgas onvrijwillig kan ontsnappen. Veel getroffenen zwijgen uit schaamte over het probleem, terwijl naar schatting in Hongarije tienduizenden mensen ermee te maken hebben – vooral ouderen en vrouwen in de periode na de bevalling.
Microstroomtherapie (MENS) is de tak van klassieke elektrotherapie met de laagste stroomsterkte: in het bereik van 10–600 microampère (µA), wat een duizendste is van de TENS-amplitude. De gebruiker voelt doorgaans de stroom niet, wat het geschikt maakt voor gevoelige of pijnlijke gebieden (geïnflameerd gewricht, recent litteken). In deze praktische handleiding behandelen we: wanneer het zinvol is, hoe je de elektroden plaatst, welke parameters je instelt en wanneer je het NIET moet gebruiken.
„Ik heb over elektrische stimulatie gelezen en wil graag advies. Ik ben bodybuilder en mijn doel is voornamelijk spiermassa vergroten en het losmaken van spieren. Kunt u mij helpen bij de keuze van het apparaat?” Deze vraag kreeg ik de afgelopen dagen. Ik denk dat mijn antwoord voor velen interessant kan zijn, dus ik deel het hier.
De afslankindustrie verdient jaarlijks miljarden door iets eenvoudigs ingewikkeld te laten lijken: als u langdurig minder energie inneemt dan u verbruikt, valt u af. Dat is geen mening, maar natuurkunde — er is geen dieet, shake, band of tablet die dit kan omzeilen. Tot zover kwam ook mijn oude artikel, en die stelling klopt vandaag nog steeds. Maar vaak is de situatie veel ingewikkelder.
Een gevreesde complicatie van diabetes is de diabetische voet, die aanvankelijk „alleen” tot pijn, gevoelsstoornissen leidt, maar na verloop van tijd ernstiger gevolgen kan hebben. Door toenemende circulatiestoornissen sterven op kleine plekken weefsels af en ontstaat een huidwaer (zweer). Als het proces verergert kan dat leiden tot weefselsterfte die zich tot de tenen en zelfs de voet uitstrekt. De behandeling van de diabetische voet en het vermijden van ernstige gevolgen hangt grotendeels van jou af: hoeveel en wat je eet, hoeveel je beweegt en of je de medische aanwijzingen opvolgt.
Rugpijn is tegenwoordig een van de meest voorkomende redenen om een arts te raadplegen. Het kan je al bij het ontwaken teisteren, stopt niet tijdens het werk en ook als je thuiskomt en in je fauteuil gaat zitten, verdwijnt het niet. Sterker nog… hoe meer je het rust geeft, hoe erger het kan worden… Laten we de kennis bekijken die kan helpen rugpijn te voorkomen.
Een groot deel van ziektes ontstaat niet in één oogwenk, maar gedurende een langzaam proces dat jaren kan duren. Het kan voorkomen dat je in die periode helemaal geen klachten merkt. In dit vroege (zogenaamde preklinische) stadium is de ziekte nog radicaal uit te roeien en kan het proces worden stilgezet. Als de ziekte niet wordt ontdekt en pas bij het optreden van symptomen wordt vastgesteld, zijn ingrepen meestal te laat en is het vaak niet meer mogelijk het proces om te keren. Een screeningsonderzoek is een procedure die geschikt is om aanwijzingen voor ziekte op te sporen in het vroege, nog symptoomvrije stadium.
