Blog
Wegens de tweede golf van COVID-19 zijn er opnieuw beperkingen ingevoerd. Steeds meer mensen raken hun geduld kwijt en vinden de maatregelen overdreven of onnodig. Hebben deze maatregelen echt zin, of liggen politici er gewoon mee in de knoei? — vragen velen zich af. Hoewel ik niet precies die vraag beantwoord, kan mijn tekst helpen om het beeld te verhelderen.
Als je vandaag helder wil zien tussen de miljoenen diëten, voedingssystemen en aanbevelingen, zul je je echt moeten inspannen. Mediterrane, DASH, keto, bloedgroep, koolhydraatvrij, sapvasten, South-Beach, paleo, flexitarisch, vegetarisch en veganistisch — en wie weet hoeveel andere diëten er nog zijn. Bovendien heeft vrijwel ieder fitnessmodel, bekende persoon, enz. wel een eigen voedingsvisie. Welke is goed? Geen idee. En natuurlijk geloof ik ook in mijn eigen aanpak! 🙂
ETS is een moderne en effectieve elektrotherapeutische behandelwijze. Het wordt voornamelijk gebruikt om verloren functies terug te winnen. Denk aan verbetering of opheffing van incontinentie, het (her)leren van beweging na een beroerte, of het opnieuw leren lopen na een peroneusverlamming.
Bij vrouwelijke urine-incontinentie ligt de oorzaak vaak bij een baarmoederverzakking (prolapsus uteri) of blaasverzakking (prolapsus vesicae). De baarmoeder of de blaas raakt uit zijn normale positie, zakt naar beneden en drukt op de medebodemspieren. Dit kan een voortdurend onaangenaam gevoel geven, het seksleven pijnlijk maken en storingen veroorzaken bij het vasthouden van urine en ontlasting.
De behandeling is moeilijker dan bij de "gewone" incontinentie – maar bij vroege herkenning kunnen bekkenbodemspieroefeningen en elektrostimulatie echte verbetering brengen.
Een paar jaar geleden kregen vleesmensen slecht nieuws, nu zijn de kaasliefhebbers aan de beurt. De medische groepsorganisatie Physicians Committee for Responsible Medicine (PCRM) heeft een rechtszaak aangespannen tegen de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) omdat deze, ondanks medisch bewijs, nagelaten zou hebben kaasproducten als gezondheidsrisicovol te bestempelen.
Er is een scène die elke arts kent. De patiënt vraagt aarzelend: „Dokter, mag ik daarnaast een kruidenthee drinken?" — en het antwoord is meestal een ontwijkende schouderophaling. De patiënt concludeert daaruit vaak dat artsen „neerkijken op natuurlijke middelen", of juist dat thee toch niets uitmaakt. Geen van beide klopt. Dit artikel gaat precies over de waarheid tussen die twee uitersten.
Ontlastingsincontinentie (anale incontinentie) betekent dat door verzwakking of beschadiging van de sluitspier van het rectum ontlasting of darmgas onvrijwillig kan ontsnappen. Veel getroffenen zwijgen uit schaamte over het probleem, terwijl naar schatting in Hongarije tienduizenden mensen ermee te maken hebben – vooral ouderen en vrouwen in de periode na de bevalling.
Microstroomtherapie (MENS) is de tak van klassieke elektrotherapie met de laagste stroomsterkte: in het bereik van 10–600 microampère (µA), wat een duizendste is van de TENS-amplitude. De gebruiker voelt doorgaans de stroom niet, wat het geschikt maakt voor gevoelige of pijnlijke gebieden (geïnflameerd gewricht, recent litteken). In deze praktische handleiding behandelen we: wanneer het zinvol is, hoe je de elektroden plaatst, welke parameters je instelt en wanneer je het NIET moet gebruiken.
„Ik heb over elektrische stimulatie gelezen en wil graag advies. Ik ben bodybuilder en mijn doel is voornamelijk spiermassa vergroten en het losmaken van spieren. Kunt u mij helpen bij de keuze van het apparaat?” Deze vraag kreeg ik de afgelopen dagen. Ik denk dat mijn antwoord voor velen interessant kan zijn, dus ik deel het hier.
De afslankindustrie verdient jaarlijks miljarden door iets eenvoudigs ingewikkeld te laten lijken: als u langdurig minder energie inneemt dan u verbruikt, valt u af. Dat is geen mening, maar natuurkunde — er is geen dieet, shake, band of tablet die dit kan omzeilen. Tot zover kwam ook mijn oude artikel, en die stelling klopt vandaag nog steeds. Maar vaak is de situatie veel ingewikkelder.
Een gevreesde complicatie van diabetes is de diabetische voet, die aanvankelijk „alleen” tot pijn, gevoelsstoornissen leidt, maar na verloop van tijd ernstiger gevolgen kan hebben. Door toenemende circulatiestoornissen sterven op kleine plekken weefsels af en ontstaat een huidwaer (zweer). Als het proces verergert kan dat leiden tot weefselsterfte die zich tot de tenen en zelfs de voet uitstrekt. De behandeling van de diabetische voet en het vermijden van ernstige gevolgen hangt grotendeels van jou af: hoeveel en wat je eet, hoeveel je beweegt en of je de medische aanwijzingen opvolgt.