Blog
Fysiotherapie is geen nieuwe, alternatieve methode – het maakt al eeuwen deel uit van de geneeskunde. De oude Grieken kenden al de heilzame effecten van massage en hydrotherapie, en de moderne fysiotherapie combineert die kennis met 21e-eeuwse technologie: elektrische stroom, laserlicht en magnetische velden ondersteunen het herstel. In dit artikel laat ik zien hoe deze methoden werken, wanneer ze nodig zijn en hoe je ze thuis kunt gebruiken als aanvulling op specialistische behandeling. Dit artikel is een uitgebreide gids voor fysiotherapeutische methoden en hun thuisgebruik.
TENS (transcutane elektrische zenuwstimulatie) is de meest gebruikte en klinisch best onderzochte vorm van elektrotherapie voor thuisgebruik. De meta-analyse van Johnson uit 2022, die 381 studies analyseerde, bevestigt dat TENS als aanvullende behandeling bij chronische en acute pijn kan bijdragen aan pijnverlichting.
De kern van TENS is eenvoudig: via pads op de huid worden zachte elektrische impulsen naar de sensorische zenuwen gestuurd. Dit activeert twee hoofdmechanismen: volgens de poorttheorie kan het de doorgifte van pijn naar de hersenen verminderen, en het kan bijdragen aan de vrijlating van endogene opioïden (endorfine, encefaline). Voor de gebruiker voelt dit als een „prikkelend” gevoel en gaat dit meestal gepaard met vermindering van de pijn.
Bij acupunctuur (de oorspronkelijke betekenis van het woord is 'naaldenprik') worden zeer dunne naalden door de huid in bepaalde punten van het lichaam ingebracht. Deze methode is een van de belangrijkste technieken van de traditionele Chinese geneeskunde en wordt meestal gebruikt voor pijnverlichting. Tegenwoordig wordt het steeds vaker toegepast voor het bevorderen van het welzijn en het bestrijden van stress. Naaldtherapieën worden in de Chinese geneeskunde door ervaren therapeuten vaak gecombineerd met diverse aanvullende methoden […]
Het springersknie (medisch: tendinitis of, nauwkeuriger, tendinopathia patellaris) is een overbelastingsaandoening van de peesband onder de knieschijf — de patellapees die de kracht van de bovenbeenspier overbrengt op het scheenbeen. De naam verraadt wie er vooral last van hebben: volleyballers, basketballers, handballers en verspringers, bij wie herhaalde sprong-landingscycli de pees met een veelvoud van het lichaamsgewicht belasten. Maar u hoeft geen topsporter te zijn: ook de recreatieve voetballer, de hardloper, de beginner die zijn trainingsbelasting plots verhoogt en de lichamelijk werker die veel hurkt, kan het krijgen.
Bewegingsgebrek (ook wel immobilisatie genoemd) is het onbeweeglijk zijn van het hele lichaam of een deel ervan. Meestal ontstaat deze situatie na een ernstige ziekte of operatie, wanneer je niet in staat bent te bewegen. Het is vergelijkbaar wanneer bij een botbreuk of verwonding een ledemaat niet bewogen kan worden. Veel mensen kiezen uit vrije wil voor «immobiliteit». Een inactieve levensstijl (zitten op het werk, in de auto, voor de tv) en een gebrek aan beweging kunnen dezelfde ernstige gevolgen hebben als de ziekte die het bewegingsgebrek veroorzaakt.
Diagnostische echografie, ook wel sonografie of diagnostische medische sonografie genoemd, is een beeldvormende methode die met behulp van hoogfrequente geluidsgolven afbeeldingen maakt van structuren in het lichaam. Met de verspreiding van echografieapparaten heeft het echo-onderzoek een belangrijke rol gekregen bij het opsporen van ziekten, omdat het nu voor vrijwel iedereen gemakkelijk toegankelijk is. Het behoort tot de eerst te overwegen diagnostische methoden en kan een definitieve diagnose mogelijk maken.
Een burn-out op het werk is niet gewoon vermoeidheid en ook geen zwakte. De WHO erkent dit in de internationale classificatie van ziekten (ICD-11) als een afzonderlijk, specifiek werkgerelateerd verschijnsel: een toestand die het gevolg is van langdurige werkstress die niet doeltreffend is aangepakt. Een burn-out zit dus niet „ingebouwd” in u – chronische werkbelasting en de reactie van uw lichaam veroorzaken deze samen.
Het COVID-19-virus kan de longen, het hart en de hersenen beschadigen. Als dat gebeurt, neemt ook het risico op langdurige gezondheidsproblemen toe. Het is inmiddels duidelijk dat bij sommige mensen de ziekteverschijnselen nog maanden aanhouden, zelfs als de infectie zelf vrijwel zonder klachten verliep. Dit klachtenbeeld heeft al een naam gekregen: post-COVID [...]
In dit artikel vind je tips en ideeën om een sterk skelet te behouden en te beschermen. Het behoud van botgezondheid is veel makkelijker dan je misschien denkt. Voeding, fysieke activiteit en andere leefstijlfactoren hebben grote invloed op veranderingen in je botmassa. Het volgt dus logisch dat voeding, beweging en levensstijl ook de gezondheid van je botten kunnen beïnvloeden.
Het coronavirus (COVID-19) kan ernstige luchtweg-, fysieke en psychologische functiestoornissen veroorzaken bij de getroffen patiënten. Het wordt steeds duidelijker dat het herstel, zelfs bij matig ernstige ziekte, langdurig en ingewikkeld kan zijn. Daarom krijgt het terugleiden van mensen die de ziekte hebben doorgemaakt naar een normaal levensritme — oftewel COVID-revalidatie — steeds meer aandacht. De revalidatie begint vaak al in het ziekenhuis, maar het grootste deel vindt plaats in de thuisperiode na ontslag. Omdat jijzelf of je naasten getroffen kunnen zijn, is het verstandig de mogelijkheden te kennen.
Een roodbruine vlek net boven de enkel op het onderbeen, of een verkleuring die een groter gebied beslaat, is een veelvoorkomend verschijnsel. Het is een symptoom dat wijst op een verstoring van de veneuze circulatie van het onderbeen. In medische documenten wordt de vlek aangeduid als een "hemosiderine‑afzetting". Laten we doornemen wat het veroorzaakt, wat het aangeeft, hoe je het kunt voorkomen – en of er behandelopties zijn.
