Tenniselleboog – ook zonder tennissen „heerst”
De tenniselleboog ontstaat door overbelasting. Niet alleen sporters krijgen ermee te maken. Ook mensen die nog nooit een tennisracket hebben vastgehouden, kunnen er last van krijgen. Het is niet eenvoudig om van die vervelende klachten af te komen.
De belangrijkste oorzaak van de tenniselleboog: overbelasting
Door repetitieve, inspannende handelingen met de arm raak je die punten overbelast waar de pezen van de onderarmspieren aan het bot vastzitten. Er kunnen verschillende problemen ontstaan. Kleine scheurtjes kunnen in de pees ontstaan. Delen van de pees kunnen losraken van het bot of het beenvlies kan beschadigd raken. Op deze plekken ontstaat een ontsteking. Zo ontstaat de tenniselleboog – de naam verwijst naar het veelvoorkomen bij tennissers, maar lang niet alleen sporters worden erdoor getroffen.
Iedereen die vaak herhaalde bewegingen met de arm uitvoert, kan het krijgen. Het komt bijvoorbeeld veel voor bij timmerlieden, houtbewerkers, schilders en slagers. Ook ogenschijnlijk onschuldige dingen, zoals langdurig muisgebruik, kunnen het uitlokken.
Het ontstaat vaak na het voorjaarssnoeiwerk in de tuin, door plotselinge belasting na een lange winterrust (graven, harken, snoeien).
Ik heb ook patiënten gezien die het kregen tijdens de langdurige verzorging van een bedlegerige familielid. Het omhoogtrekken van een zwaar lichaam naar een zittende houding, draaien bij wassen, enz. belast de onderarmspieren sterk en daarmee de aanhechtingspunten op het bot.
Klachten bij tenniselleboog
De pijn ontstaat aan de arm die je gebruikt en waarmee je meer belast.
- al het oppakken, optillen of vasthouden van zelfs een klein, licht voorwerp, en soms zelfs een handdruk veroorzaakt sterke pijn
- de pijn aan de buitenzijde van de elleboog neemt toe bij belasting
- het naar achteren buigen van de handpalm en vingers verergert de klachten
- de pijn kan ook in rust zeer hinderlijk zijn.
Thuisbehandelingen bij tenniselleboog
Een van de belangrijkste stappen in de behandeling is ontlasting van de belasting. Als het mogelijk is, stop met de activiteit die de klachten veroorzaakt (sport of werk).
Er zijn allerlei pijnstillende, steroïde- en niet-steroïde houdende medicijnen, crèmes en pleisters beschikbaar. Je moet weten dat pijnstillers meestal geen genezende werking hebben, ze onderdrukken alleen de symptomen, daarom is het verstandig een oplossing te zoeken die ook op de ontsteking werkt en die geneest.
Bij recent ontstane pijn begin je met koelen. Koelbanden met gels die de vorm van het gewricht volgen, zijn het meest geschikt. Bij gewoon ijs leg een handdoek tussen het ijs en de huid. Direct ijs op de huid laten liggen kan na een half uur bevriezingsletsel veroorzaken! Het koelende pijnstillende effect is het sterkst wanneer de huidtemperatuur in 10–15 minuten met ten minste 15°C daalt.
Als koelen de pijn van je tenniselleboog niet wegneemt, kun je kiezen voor verdere fysiotherapeutische behandelingen. Het effect hiervan ontwikkelt zich langzaam – na 7–10 dagen behandeling kun je verwachten dat de pijn vermindert. De tenniselleboog is echter een bijzonder hardnekkig “dier”: je kunt pas na 2–3 maanden volhardende behandeling verwachten dat hij helemaal verdwijnt. Soms duurt het zelfs langer. Dus als 10–15 dagen behandeling niet voldoende is, betekent dat niet dat de behandeling niet werkt, maar dat deze ontsteking zeer langdurig kan zijn.
Diepewarmte-therapie
De eenvoudigste en waarschijnlijk goedkoopste methode is de diepewarmte-therapie. Infrarode stralen verwarmen de weefsels, stimuleren de bloedsomloop en daarmee de afvoer van toxines en metabolieten – dit versnelt het genezingsproces. Bij pas ontstane tenniselleboog gebruik je geen warmte, maar als je al wekenklachten hebt, kan warmte de pijn verminderen!
TENS-behandeling
De elektrische impulsen van TENS-apparaten dienen om pijn te verlichten. Plak één elektrode 3–5 cm boven en één elektrode 3–5 cm onder de pijnplek en behandel zo. Als je apparaat een modulair TENS-programma heeft, gebruik dat; anders kun je de klassieke of endorfine-programma's kiezen. TENS is een symptomatische behandeling: het verlicht de pijn, maar heeft geen effect op genezing.
Microstroombehandeling
De microstroombehandeling voer je op soortgelijke wijze uit als TENS, met dat verschil dat microstroom naast pijnverlichting ook het membraan van de zieke, ontstoken cellen regenereert en effectief geneest.
Ultrasondbehandeling
De ultrasone stralen verhogen de temperatuur van de behandelde weefsels, versnellen de bloedcirculatie en daarmee het genezingsproces. Gebruik altijd contactgel bij de ultrasone behandeling. Beweeg de behandelkop langzaam in cirkelvormige bewegingen over het pijnlijke gebied. Lees mijn artikel over de dosering van de ultrasone behandeling.
Softlaserbehandeling
Richt de laserstraal op het pijnlijkste punt van de tenniselleboog en houd deze zo lang tot je 5 joule energie in het pijnlijke gebied hebt gebracht. Bij lasers van verschillende vermogens is verschillende behandeltijd nodig – raadpleeg de handleiding van het apparaat! De energie van de laserstraal dringt diep in de weefsels door en stimuleert het genezingsproces. Het vermindert effectief pijn en ontsteking.
Magneettherapie
Bij aandoeningen van elk gewricht of pees – dus ook bij tenniselleboog – is therapie met een pulserend magnetisch veld opgewekt door elektrische stroom effectief.
Let op: zogenaamde statische magneten (niet door elektriciteit opgewekt) zoals armbanden, kettingen, banden of riemen hebben geen medisch bewezen werking.
