Veelvoorkomende oorzaken van ellepijn

Elleboogpijn wordt het vaakst veroorzaakt door overbelasting en te veel gebruik. Veel sporten en beroepen gaan gepaard met herhaalde hand-, pols- of armbewegingen. Soms kan artritis ook elleboogpijn veroorzaken, maar het ellebooggewricht is veel minder vatbaar voor slijtage dan andere gewrichten.

Elleboogpijn is een symptoom met mogelijke oorzaken zoals:

• Armbreuk
• Bursitis (ontsteking van de slijmbeurs)
• Ontwrichting van de elleboog
• Golfelleboog
• Osteoartritis
• Reumatoïde artritis (inflammatoire gewrichtsaandoening)
• Overbelastingsfractuur
• Tendinitis (peesontsteking)
• Tenniselleboog
• Werpschade (letsel tijdens werpbeweging)
• Zenuwklemming of ingeklemde zenuwvezel

Overbelasting – de meest voorkomende oorzaak

Elleboogpijn kan iedereen treffen die vaak herhaalde bewegingen met de arm maakt. Het komt veel voor bij bijvoorbeeld timmerlieden, schrijnwerkers, schilders en slagers. Ook ogenschijnlijk onschuldige activiteiten zoals langdurig muisgebruik kunnen klachten uitlokken. Vaak ontstaat het na het tuinen in het voorjaar, wanneer na een lange winterpauze plotseling zwaar werk wordt gedaan (graven, harken, snoeien). Een vergelijkbare situatie doet zich voor bij onregelmatig sporters: na de eerste tenniswedstrijd in het voorjaar kan de pijn optreden.

Aan de buiten- en binnenzijde van de elleboog is een botuitsteeksel voelbaar (epicondyl). Hier hechten de pezen van de onderarmspieren. Aan de buitenzijde hechten de pezen van de onderarmstrekkers die de pols en vingers bewegen, en aan de binnenzijde de pezen van de buigers die de hand buigen.

Als je deze spieren zwaar belast, ontstaan op de punten waar de pezen aan het bot vastzitten kleine scheurtjes en soms raakt zelfs het periosteum (beenvlies) beschadigd. Door overbelasting kan er een ontsteking ontstaan op de aanhechtingspunten van de pezen. Wanneer rondom de aanhechting een periostitis ontstaat, spannen de spieren reflexmatig aan en ontstaat er druk- en bewegingspijn boven de botuitsteeksels.

Er ontwikkelt zich epicondylitis, een ontsteking van het elleboogbuigpunt. Bekendere namen zijn tennis- of golfelleboog. Een tenniselleboog verwijst naar de ontsteking bij de buitenste knobbel, een golfelleboog naar die bij de binnenste knobbel. Ondanks hun verschillende namen veroorzaken ze vergelijkbare chronische pijn. En afgezien van hun sportieve naam komen ze lang niet alleen bij sporters voor.

Kenmerken van elleboogpijn

Het symptoom van epicondylitis is een hevige, diepe pijn die uitstraalt naar de onderarm en pols, en soms zelfs naar de schouder. Elleboogpijn is vaak ook in rust storend, maar het verergert bij het bewegen van het gewricht, het vasthouden van lichte voorwerpen en zelfs bij het ballen van de vuist. Het gebied rond de botknobbels wordt drukgevoelig. De pijn neemt toe bij fysieke inspanning. De oorzaak van het probleem is altijd overbelasting.

Thuisbehandeling van elleboogpijn

Een van de belangrijkste stappen in de behandeling is ontlasting van het gewricht. Stop, indien mogelijk, met de activiteit die de klachten veroorzaakt (sport of werk).

Er zijn veel soorten pijnstillende, steroid- en niet-steroïde medicijnen, crèmes en pleisters beschikbaar. Je moet weten dat pijnstillers over het algemeen geen genezende werking hebben; ze onderdrukken slechts de symptomen. Het is daarom zinvol een oplossing te zoeken die ook de ontsteking aanpakt en geneest.

Behandel vers ontstane elleboogpijn in de eerste dagen met koeling. Koelbanden met gel die de vorm van het gewricht volgen zijn het meest geschikt. Bij gewoon ijs leg altijd een handdoek tussen het ijs en de huid. Direct contact met ijs kan op lange termijn bevriezingswonden veroorzaken. Het koelen heeft het sterkste pijnstillende effect wanneer de huidtemperatuur in 10-15 minuten met minstens 15°C daalt.

Als de pijn niet verdwijnt na koelen, kun je kiezen voor aanvullende fysiotherapeutische behandelingen. Het genezende effect van deze behandelingen ontwikkelt zich langzaam — meestal zijn 7-10 dagen behandeling nodig. De pijn kan echter soms al na enkele behandelingen verminderen.

Diepe warmtetherapie

Waarschijnlijk is diepe warmtetherapie de eenvoudigste en goedkoopste methode. Infrarode straling verwarmt de weefsels, stimuleert de bloedcirculatie en zo de afvoer van afvalstoffen en metabolieten — dit versnelt het genezingsproces. Bij recent ontstane tenniselleboog moet je geen warmte toepassen; bij klachten die al weken bestaan kan warmte de pijn wel verminderen!

Softlaserbehandeling

Richt de laserstraal op het meest pijnlijke punt en houd hem daar totdat je 5 Joule energie aan het pijnlijke gebied hebt toegediend. Verschillende lasers met uiteenlopende vermogens hebben verschillende behandeltijden — lees de gebruiksaanwijzing van het apparaat! De energie van de laser dringt diep door in de weefsels en stimuleert het genezingsproces. Het vermindert effectief pijn en ontsteking.

TENS-behandeling

De elektrische impulsen van TENS-apparaten dienen ter pijnverlichting. Bij elleboogpijn plak je 1 elektrode 3–5 cm boven en 1 elektrode 3–5 cm onder de botknobbel. Als jouw apparaat een modulair TENS-programma heeft, gebruik dat dan; anders kun je het traditionele of het endorfine-programma kiezen. TENS is symptomatische behandeling: het verlicht wel de pijn, maar bevordert de genezing niet.

Microstroombehandeling

De microstroombehandeling voer je uit zoals TENS, met het verschil dat microstroom (naast sterke pijnverlichting) ook de regeneratieve processen van je lichaam op gang brengt. Als eerste stap herstelt het de verstoorde celmembraanpotentiaal. Hierdoor starten ATP-productie (energie) en eiwitsynthese, waardoor het genezingsproces ‘op gang komt’. Microstroom geeft het herstel een flinke impuls.

Magnetotherapie

In West-Europese geneeskunde maakt magnetotherapie deel uit van fysiotherapie/rehabilitatie bij acute en chronische bewegingsstelselaandoeningen. Het heeft een biostimulerend effect, dat wil zeggen dat het, net als microstroom en softlaser (zij het via een andere mechanisme), genezende processen stimuleert.

Ultrasoundbehandeling

De ultrasoundstraal verhoogt de temperatuur van de behandelde weefsels, versnelt de bloedcirculatie en daarmee het genezingsproces. Gebruik bij ultrasoundbehandeling altijd contactgel. Beweeg de behandelkop langzaam en cirkelend over het pijnlijke gebied. Over de juiste dosering van ultrasound kun je in dit artikel van mij lezen.