Urineverlies is het moeilijk kunnen vasthouden van urine en/of ontlasting, waarbij ontlasting/urine ongewild kan weglekken.
Onze specialist, Dr. Zátrok Zsolt, heeft een gratis informatiefolder samengesteld over incontinentie en de behandeling ervan.
Verschillende vormen van urineverlies
Stressincontinentie:
- Urine lekt of druipt weg bij eenvoudige activiteiten zoals lachen, niezen, hoesten, overeind komen en in het algemeen bij alle situaties waarbij de blaassdruk toeneemt.
- Dit is de meest voorkomende vorm van urineverlies bij vrouwen en wordt veroorzaakt door overbelasting.
- Tijdens de zwangerschap of rond de menopauze neemt de tonus van de bekkenbodemspieren af en bieden zij de blaas onvoldoende steun, waardoor deze gedeeltelijk kan zakken, richting de vagina.
Drangincontinentie:
- Bij deze vorm ervaart men plotseling een sterke aandrang om te plassen die de patiënt niet kan onderdrukken, waardoor urine oncontroleerbaar kan ontsnappen.
- Meestal is er zeer weinig tijd om het toilet te bereiken voordat het 'ongeluk' gebeurt.
- Op hogere leeftijd neemt de activiteit van de blaasspieren toe en verslechtert de werking van de sluitspieren; deze factoren kunnen samen leiden tot urineverlies.
Gemengde incontinentie:
- Een gemengde vorm van bovenstaande verschijnselen komt ook vaak voor bij vrouwen.
Behandeling van urineverlies
Bij de behandeling van urineverlies wordt een geleidelijke aanpak aanbevolen. Begin met de behandelmethode met het minste risico en ga bij uitblijvende verbetering over op meer ingrijpende opties, zoals een operatie.
- sluitspier versterken
- medicamenteuze therapie
- medische hulpmiddelen
- operatie
Versterking van de bekkenbodemspieren (Kegel-oefeningen, bekkenbodemoefeningen, intieme gymnastiek)
De oefeningen richten zich op het versterken van de bekkenbodem en de blaassluitspieren. Dagelijks dient u minstens 3–4 keer vrijwillige aanspanningen uit te voeren. Dit is niet eenvoudig omdat de te spannen spieren niet gemakkelijk 'gevonden' worden. Het voordeel van bekkenbodemoefeningen is dat ze niets kosten. Het nadeel is dat het veel geduld vereist voordat de eerste gunstige effecten zichtbaar zijn; dit kan enkele maanden duren. Als u ermee stopt, verdwijnt het effect binnen enkele weken.
Spieroefeningen met biofeedback
Met een biofeedbackapparaat kunt u de bekkenbodemoefeningen naar een hoger niveau tillen. Het apparaat geeft feedback over de spiercontractie en de kwaliteit daarvan. Het helpt bij het correct uitvoeren van de oefeningen en bij het 'vinden' van de juiste spieren.
Elektrostimulatie
Bij elektrostimulatie worden met lichte elektrische impulsen de bekkenbodemspieren aangezet tot samentrekken. Voor de behandeling wordt een sonde gebruikt die in de vagina of het rectum kan worden geplaatst. De impulsen prikkelen zo rechtstreeks de blaassluit- en bekkenbodemspieren; het effect is duidelijk sterker dan bij bekkenbodemoefeningen. Elektrostimulatie is effectief bij stress-, drang- en gemengde incontinentie.
Geavanceerde biofeedback
Bij dergelijke apparaten wordt naast de feedbacksensor ook een elektrostimulator toegepast. Wanneer het apparaat een vrijwillige spiercontractie detecteert, ondersteunt het deze met een stimulatorimpuls, waardoor de effectiviteit van de oefening aanzienlijk verbetert. Hierdoor is een gunstig effect van de behandeling al na 2–3 weken waarneembaar.
