Vaatvernauwing, oftewel perifere arteriële aandoening, is een aandoening van de bloedvaten die zuurstofrijk bloed van het hart naar de weefsels transporteren. Zuurstofrijk bloed kan door vernauwde en stijve vaatwanden niet goed naar organen en weefsels stromen. Daardoor lijden deze aan zuurstoftekort en raken ze langzaam maar zeker beschadigd.
De beste manier om vaatvernauwing te voorkomen is een gezond dieet en regelmatige lichaamsbeweging. Zodra de eerste symptomen van vaatvernauwing zich voordoen, is het nog niet te laat. Het aanpassen van uw voeding en het goed trainen van de beenspieren — bijvoorbeeld dagelijks minimaal 40–50 minuten wandelen, joggen of fietsen — is de beste remedie.
U heeft pas apparaten nodig als u ondanks de waarschuwingssymptomen uw levensstijl niet hebt veranderd en de aandoening zo ver gevorderd is dat u zelfs niet meer kunt bewegen als u dat zou willen.
Bij vergevorderde vaatvernauwing kunt u namelijk niet (ver) lopen. Er komt weinig vers bloed in de beenspieren en tijdens het lopen ontstaat er zuurstoftekort in de spieren, wat zó hevige kuitpijn veroorzaakt dat u geen stap verder kunt. Vroeger werd deze aandoening daarom wel het “etalagebenen”-syndroom genoemd. Na een paar honderd stappen moet u enkele minuten rust nemen; er is niets anders te doen dan rondkijken.
Als u het zover heeft laten komen, moet worden voorkomen dat de weefsels afsterven en dat uw been daarmee stukje bij beetje geamputeerd moet worden. In dat geval blijft er vaak alleen nog technologische ondersteuning over.
