Peyronie-ziekte

Lees in de blog van Dr. Zátrok Zsolt het artikel Peyronie betegség és kezelése. Het gaat over mogelijkheden en hulpmiddelen die ook thuis kunnen worden toegepast.

De ziekte van Peyronie is een afwijking van de penis

• De in de penis gevormde „knobbels” veroorzaken abnormale kromming, pijn en in ernstige gevallen erectiestoornissen en impotentie.
• Naarmate de kromming toeneemt, wordt het probleem ernstiger:
  • Bij een kromming van 5–20 graden is geslachtsgemeenschap mogelijk
  • Bij een kromming van 20–45 graden is geslachtsgemeenschap moeilijk of niet uitvoerbaar
  • Bij een kromming van meer dan 45 graden is geslachtsgemeenschap niet mogelijk

• Onderzoek wijst uit dat mogelijk 5–8% van de mannen boven de 40 jaar hiermee te maken kan krijgen
• Veel van degenen die symptomen hebben, zwijgen over hun intieme klachten
• De ziekte van Peyronie kan ernstige psychische gevolgen hebben – mensen met deze aandoening zijn vaak depressief. De aandoening komt vooral voor bij mannen boven de 40 jaar.
• Bij vermoeden van de ziekte raadpleeg een arts!

Behandeling van de ziekte van Peyronie

Het hangt af van de ernst van de aandoening; sommige behandelingen kunnen alleen door een arts worden uitgevoerd, maar er zijn ook thuisbehandelingen. Deze kunt u, na onderzoek, onder begeleiding van uw arts toepassen.

• Medicatie: Bij orale medicatie is het doel het verminderen van de grootte van de plaque, de pijn in de penis en de kromming. Een groot nadeel van orale medicatie is dat een aanzienlijk deel in het spijsverteringsstelsel afgebroken wordt en slechts een zeer klein deel de plaats bereikt waar het nodig is: de penis.
• Intralésionale injectie: er wordt medicatie rondom de plaque geïnjecteerd. Ja, de naald wordt direct in de penis ingebracht… Dit mag uiteraard alleen onder de grootst mogelijke steriele omstandigheden door een bekwame arts worden gedaan.
• Echografie-/ultrageluidbehandeling: men gebruikt de ultrageluid-‘fonoforese’. De ultrageluidbehandeling van de penis „masseert” het geneesmiddel tot aan de plaque (dat op de huid moet worden aangebracht). Deze behandeling kan in een fysiotherapiepraktijk plaatsvinden, maar na de juiste instructie kan zij ook thuis worden uitgevoerd met een therapeutisch ultrageluidapparaat.
• Iontoforese: deze methode gebruikt een zwakke en ongevaarlijke elektrische stroom. Door de elektrische lading stromen de geladen (ionische) werkzame stoffen tussen de twee polen van de stroom. Een groot voordeel is dat het werkzame middel rechtstreeks en in hoge dosis daar terechtkomt waar het nodig is – direct in de plaque. En dat zonder prik. Iontoforese kan eveneens in een fysiotherapiepraktijk worden gegeven, maar na de juiste instructie kan dit ook thuis worden uitgevoerd met een iontoforese-apparaat.
• Laagenergetische laser (softlaser): dit bevordert de aanpassing, verdunning en elasticiteit van het bindweefselknooppunt. Een consequente behandeling van minimaal 3 maanden is nodig.
• Chirurgische ingreep: een operatie verdient alleen overweging nadat de aandoening ten minste 3 maanden stabiel is. In dat geval wordt ofwel de plaque verwijderd, ofwel wordt het bindweefsel aan de tegenovergestelde zijde verkort. Operaties hebben vaak gedeeltelijk succes en kunnen restklachten geven, bijvoorbeeld incontinentie of impotentie… een operatie is dus echt een laatste redmiddel.