Een keloïd is littekenweefsel dat boven het huidoppervlak uitsteekt en groter is dan de oorspronkelijke wond; het is het gevolg van een abnormale wondgenezing. Meestal heeft het een afwijkende kleur: donkerrood, paarsachtig of bruinachtig.
Een keloïd kan ontstaan na elke huidschade. Bijvoorbeeld acne, insectenbeet, injectieplaats, piercing, ontharing, tatoeage, een ongelukswond of zelfs een chirurgische incisie.
Een keloïd is een stoornis van de wondgenezing, waarbij er abnormaal veel collageen wordt geproduceerd. De oorzaak is niet volledig opgehelderd, maar factoren kunnen zijn: verstoring van de microcirculatie rond de wond en een afname van de mitochondriale gezondheid (celniveau energieproductiestoornis en daardoor problemen met eiwitsynthese).
Een keloïd is niet schadelijk, niet besmettelijk en heeft niets te maken met tumoren.
Meestal ervaart men er vooral cosmetische hinder van — de kleur valt erg op.
Een dikke en harde keloïd in de buurt van gewrichten kan echter de beweging belemmeren.
Een chirurgisch verwijderde keloïd komt in 50–60% van de gevallen terug. Daarom wordt excisie meestal alleen bij een dringende reden uitgevoerd.
Softlaser en keloïd
Een keloïd kan worden voorkomen met softlaserbehandeling. Bij acne, een verwonding of chirurgische incisie moet het aangedane huidgebied zo snel mogelijk worden behandeld. Tijdens de behandeling wordt elk punt apart behandeld. Er wordt 5–8 Joule energie toegediend.
Meer details vind je op de blog, klik hier.
