Oorzaken van voetpijn

Hoewel milde steken vaak goed reageren op thuisbehandeling, kan het enige tijd duren voordat ze helemaal verdwijnen. Ernstige voetpijn moet door een arts beoordeeld worden, vooral als het ontstaat na een verwonding. De behandeling wordt vaak gestart door een reumatoloog of een revalidatiearts, maar langdurige zorg wordt meestal uitgevoerd met fysiotherapie en oefentherapie. In ernstige gevallen kan een operatieve behandeling van de voet nodig zijn; ook dan bestaat de nabehandeling doorgaans uit fysiotherapie en revalidatie.

Oorzaken van voetpijn

Achillespeesontsteking

Een overbelastingsblessure van de achillespees. De pees verbindt de kuitspieren aan de hiel (het hielbeen).

Het komt het vaakst voor bij hardlopers die plotseling de intensiteit of duur van hun training verhogen. Ook veelvoorkomend bij mensen van middelbare leeftijd en bij zogenaamde weekend-sporters die in hun vrije tijd bijvoorbeeld tennissen of basketballen.

De meeste gevallen van achillespeesontsteking zijn relatief eenvoudig te behandelen met thuismaatregelen onder medische begeleiding. Ter preventie van terugkeer zijn vaak zelfzorgmaatregelen nodig. Ernstigere gevallen kunnen leiden tot een peesscheur die operatief behandeld moet worden.

Achillespeesscheuring

Een blessure aan de achterkant van het onderbeen. Komt vooral voor bij recreatieve sporters, maar kan iedereen overkomen.

De achillespees is een sterke vezelige 'touw' die de spieren aan de achterkant van de kuit met het hielbeen verbindt. Als deze pees te ver wordt opgerekt, kan hij geheel of gedeeltelijk afscheuren. Dit gaat vaak gepaard met een knappend geluid en onmiddellijk scherpe pijn achter de enkel en in het onderbeen, waardoor normaal lopen waarschijnlijk niet meer mogelijk is.

Herstel vereist vaak een operatie; in andere gevallen is een conservatieve behandeling effectief.

Psoriatische artritis

Een vorm van gewrichtsontsteking die sommige mensen met psoriasis treft – een huidaandoening die rode plekken met zilverachtige schubben veroorzaakt. Hierbij hoopt huidweefsel zich snel op aan het oppervlak, waardoor de genoemde dikke, zilverkleurige schubben en jeukende, droge, rode plekken ontstaan, die soms pijnlijk kunnen zijn. Bij de meeste mensen ontstaat psoriasis jaren voordat psoriatische artritis wordt vastgesteld, maar bij sommigen beginnen de gewrichtsproblemen vóór of tegelijk met de huidverschijnselen.

Gewrichtspijn, stijfheid en zwelling zijn de belangrijkste tekenen en symptomen van psoriatische artritis. Ze kunnen elk deel van het lichaam aantasten, inclusief vingertoppen en wervelkolom, en variëren van mild tot ernstig. Bij zowel psoriasis als gewrichtspsoriasis kan de ziekte in periodes opvlammen en daarna rustig blijven, waardoor een dynamisch beloop ontstaat.

Er is geen genezing. De behandeling heeft tot doel de symptomen onder controle te houden en gewrichtsschade te voorkomen. Zonder therapie kan de aandoening tot invaliditeit leiden.

Avulsie-/uitscheurbotbreuk

Treedt op wanneer een gewrichtskapsel, band, spieraanhechting of oorsprong bij een verzwikking van het bot afscheurt, of wanneer een spier krachtig samentrekt tegen weerstand. Daarbij scheurt er vaak ook een stukje bot mee af.

Ingegroeide teennagel

Een veelvoorkomende aandoening waarbij de rand of zijkant van de nagel in het zachte weefsel groeit. Dit veroorzaakt pijn, roodheid, zwelling en soms een infectie. Meestal betreft het de grote teen.

Vaak kun je deze pijn zelf thuis behandelen. Als de symptomen echter hevig zijn of verergeren, kan je arts ingrijpen om het ongemak te verminderen en complicaties te voorkomen.

Als je diabetes hebt of een andere aandoening die de bloedtoevoer naar je voet vermindert, is het risico op complicaties groter.

Hallux valgus (bunion)

Een benige bult die ontstaat in het gewricht bij de basis van de grote teen. Het ontstaat wanneer enkele botten aan de voorzijde van de voet uit positie schuiven. Hierdoor draait de top van de grote teen naar de kleinere tenen toe en steekt het gewricht bij de basis van de grote teen naar buiten. De huid boven de bult kan rood en pijnlijk zijn.

Scherpe, smalle schoenen kunnen het ontstaan van een bunion veroorzaken of verergeren. Een afwijkende voetstand, voetdeformaties of bepaalde aandoeningen zoals artritis kunnen ook bijdragen aan het ontstaan.

Kleine bunions kunnen ook bij het gewricht van de kleine teen voorkomen.

Bursitis (slijmbeursontsteking)

Een pijnlijke aandoening waarbij de kleine met vloeistof gevulde zakjes (bursa's) die botten, pezen en spieren rondom gewrichten dempen, ontstoken raken. Deze zakjes verminderen wrijving tussen beweeglijke delen van het lichaam. Bursitis treedt op wanneer deze bursa's ontstoken raken.

Het komt het meest voor bij schouder, elleboog en heup, maar kan ook bij de knie, de hiel (bursitis retrocalcanei) en bij de basis van de grote teen optreden. Vaak doet het zich voor nabij gewrichten die herhaaldelijk dezelfde beweging maken.

De behandeling bestaat meestal uit rust voor het aangedane gewricht en het vermijden van verdere traumata. In de meeste gevallen verdwijnt de pijn binnen enkele weken bij adequate behandeling, maar terugkerende opvlammingen komen veel voor.

Hielspoor (botuitsteeksel)

Een botuitsteeksel langs de rand van een bot of op de plaats waar een pees aan het bot hecht. Dit wordt ook wel een osteofyt genoemd.

De meeste hielsporen veroorzaken geen klachten en blijven jarenlang onopgemerkt. De meest hinderlijke symptomen worden gezien bij spinale of hielsporen.

Ze ontstaan bij de aansluiting van de achillespees op het hielbeen en bij de aanhechting van de plantaire fascia aan het hielbeen. Ze veroorzaken hevige pijn, vooral bij de eerste stappen.

Osteomyelitis (botinfectie)

Infecties kunnen via de bloedbaan of vanuit nabijgelegen weefsels het bot bereiken. Ook kan een infectie in het bot zelf ontstaan als een verwonding het bot aan bacteriën blootstelt.

Rokers en mensen met chronische aandoeningen zoals diabetes of nierfalen lopen een hoger risico op osteomyelitis. Bij diabetespatiënten kan zich in de voet osteomyelitis ontwikkelen als er een voetulcus aanwezig is ((diabetische voet)).

Hoewel men het vroeger voor ongeneeslijk hield, is osteomyelitis tegenwoordig goed behandelbaar. De meeste patiënten hebben een operatie nodig om dood botweefsel te verwijderen, gevolgd door sterke intraveneuze antibiotica.

Diabetische neuropathie

Hoge bloedglucose kan zenuwen in het hele lichaam beschadigen, maar meestal treft het de zenuwen in de benen en voeten.

Afhankelijk van welke zenuwen zijn aangedaan, kunnen symptomen variëren van pijn en gevoelloosheid in benen en voeten tot problemen met het spijsverteringsstelsel, de urinewegen, de bloedvaten en het hart. Bij sommigen zijn de klachten mild, bij anderen kunnen ze zeer pijnlijk zijn en tot invaliditeit leiden.

Het is een ernstige diabetische complicatie die tot 50% van de mensen met diabetes kan treffen. Vaak is het echter te voorkomen of te vertragen door consequent bloedglucosebeheer en een gezonde levensstijl.

Haglund-deformiteit

Het moet onderscheiden worden van een hielspoor. Zowel Haglund-deformiteit als een hielspoor kunnen pijn veroorzaken aan de achterzijde van de voet, maar niet precies op dezelfde plaats. Een Haglund-hiel ontstaat bij de oorsprong van de achillespees (de overgang tussen kuitspier en pees), terwijl een hielspoor ontstaat waar de achillespees hecht aan het achtervlak van het hielbeen.

De Haglund-deformiteit gaat gepaard met een benige bult aan de achterzijde van de hiel, die vaak zichtbaar is. Het verschijnt boven het aanhechtingspunt van de achillespees. Het gaat niet altijd gepaard met kalkafzetting; die kunnen zich ontwikkelen als de Haglund-deformiteit chronische ontsteking veroorzaakt.

De deformiteit kan druk uitoefenen op de achillespees en de achterste hielkegel kan in de pees in groeien, waar kalkafzettingen kunnen ontstaan. Mensen met een achterste hieluitsteeksel vinden vaak geen comfortabel schoeisel.

Peesschedeontsteking (tendovaginitis)

Ontsteking of irritatie van pezen – de dikke vezelige 'touwen' die spier aan bot bevestigen. Deze aandoening veroorzaakt pijn en gevoeligheid dicht bij het gewricht waar de pees loopt.

Het kan elk peesgebied treffen; het komt het meest voor rond schouder, elleboog, pols, knie en de omgeving van de hiel. Enkele veelgebruikte benamingen voor peesproblemen zijn:

• Tenniselleboog
• Golfelleboog
• Werparm
• Zwemschouder
• Springersknie

De meeste gevallen reageren goed op rust, fysiotherapie en pijnstillende medicijnen. Als de pees ernstig is beschadigd en afscheurt, kan een operatie noodzakelijk zijn.

Hamertoe

Voetdeformaties die ontstaan door een disbalans tussen de spieren, pezen of banden die een teen normaal recht houden. Het type schoen dat je draagt, de opbouw van de voet, trauma's en bepaalde ziekten kunnen bijdragen aan deze afwijkingen.

Een hamertoe is een abnormale buiging van het middengewricht van een teen. Een klauwteen (bunionette) treft het gewricht dat het dichtst bij de nagel zit. Hamertenen en klauwtenen komen meestal voor bij de tweede, derde en vierde teen.

Het verminderen van pijn en druk door wisseling van schoeisel en het dragen van inlegzolen kan helpen. Bij ernstiger gevallen kan een operatie nodig zijn om pijn te verlichten.

Jicht (gouty artritis)

Een veelvoorkomende en complexe vorm van artritis die zich kenmerkt door plotselinge, ernstige pijn, zwelling, roodheid en gevoeligheid in één of meer gewrichten, meestal de grote teen.

Een jichtaanval kan plotseling optreden, vaak 's nachts, met het gevoel dat je grote teen in brand staat. Het aangetaste gewricht is heet, gezwollen en zo gevoelig dat zelfs het gewicht van het beddengoed ondraaglijk kan lijken.

De symptomen verdwijnen uiteindelijk, maar er zijn manieren om de klachten te behandelen en nieuwe aanvallen te voorkomen.

Platvoeten

Als de inwendige boog van de voet is afgeplat, spreken we van platvoeten. Dan raakt de volledige voetzool de grond in stand.

Het is een veelvoorkomende en meestal pijnloze toestand die kan ontstaan wanneer de boog zich tijdens de kinderjaren niet ontwikkelt. Ook kan platvoeten ontstaan na een blessure of door slijtage met het ouder worden.

Soms kan het bijdragen aan enkel- en knieproblemen omdat het de optimale uitlijning van de benen verandert. Als je platvoeten hebt maar geen pijn, is meestal geen behandeling nodig.

Hoge hakken of slecht passend schoeisel

Metatarsalgie

Een aandoening waarbij u pijn en ontsteking ervaart bij de basis van de tenen. Te veel druk op de voorvoet kan de middenvoetsbeentjes (lange botten aan de voorzijde van de voet, direct onder de tenen) belasten. Het kan ontstaan door activiteiten met springen en rennen. Andere oorzaken zijn voetdeformaties en te strakke of te losse schoenen.

Hoewel meestal niet ernstig, kan het je wel langere tijd beperken. Gelukkig verlichten thuismaatregelen zoals ijs en rust vaak de klachten. Goed schoeisel met schokabsorberende inlegzolen of steun voor de voetboog kan toekomstige problemen voorkomen of minimaliseren.

Morton-neuroma

Een pijnlijke aandoening die de voorzijde van de voet treft, meestal het gebied tussen het derde en vierde middenvoetsbeentje. Het kan voelen alsof je op een steentje in je schoen staat of dat je sok geplooid zit.

Het gaat om verdikking van het weefsel rond een zenuw die naar de tenen loopt. Dit kan scherpe, brandende pijn in de bal van de voet veroorzaken. Er kunnen prikkende, brandende of gevoelloze gevoelens in de aangetaste tenen optreden.

Hoge hakken of smalle schoenen worden in verband gebracht met het ontstaan van een Morton-neuroma. Veel mensen ervaren verlichting bij het dragen van schoenen met een lagere hak en een bredere teenbox. Soms zijn corticosteroïde injecties of een operatie nodig.

Osteoartritis en arthrose

De meest voorkomende vorm van gewrichtsontsteking, die miljoenen mensen wereldwijd treft. Het ontstaat wanneer het beschermende kraakbeen aan het einde van de botten beschadigd raakt. Elk gewricht kan aangedaan worden, maar vaak de handen, knieën, heupen en wervelkolom.

De symptomen zijn meestal behandelbaar, hoewel de gewrichtsschade niet kan worden omgekeerd. Een actieve levensstijl (het behoud van sterke spieren rond het heupgewricht), een gezond gewicht en bepaalde behandelingen kunnen de progressie vertragen en helpen pijn en gewrichtsfunctie te verbeteren.

'Osteoarthritis' verwijst naar ontsteking van het gewricht, terwijl 'osteoarthrose' de degeneratie van het gewricht aanduidt. Arthrose kan het gevolg zijn van langdurige gewrichtsontsteking.

Ziekte van Paget

Verstoort het normale botvernieuwingsproces waarbij nieuw botweefsel geleidelijk oud bot vervangt.

Na verloop van tijd kunnen de botten hierdoor broos en misvormd worden.

Meestal zijn bekken, schedel, wervelkolom en benen aangedaan. Het risico neemt toe met de leeftijd en bij familiegeschiedenis van de aandoening.

Om onbekende redenen is de ziekte de laatste jaren minder vaak geworden en, indien aanwezig, minder ernstig.

Complicaties kunnen botbreuken, gehoorverlies en inklemming van zenuwen in de wervelkolom zijn. Bisfosfonaten – geneesmiddelen die gebruikt worden om verzwakte botten te versterken – vormen de belangrijkste behandeling. Bij complicaties kan een operatie nodig zijn.

Perifere neuropathie

Het resultaat van beschadiging van de zenuwen buiten de hersenen en het ruggenmerg (perifere zenuwen).

Het veroorzaakt vaak zwakte, gevoelloosheid en pijn, meestal in handen en voeten. Andere gebieden en lichaamsfuncties kunnen ook worden getroffen, waaronder de spijsvertering, de blaas en de doorbloeding.

Het perifere zenuwstelsel stuurt informatie van de hersenen en het ruggenmerg (centraal zenuwstelsel) naar de rest van het lichaam en stuurt ook sensorische informatie terug naar het centraal zenuwstelsel.

Het kan ontstaan door traumatisch letsel, infecties, stofwisselingsstoornissen, erfelijke oorzaken en blootstelling aan toxines. Een van de meest voorkomende oorzaken is diabetes.

Patiënten beschrijven de pijn vaak als stekend, brandend of tintelend. In veel gevallen verbeteren de symptomen, vooral als er een behandelbare oorzaak is. Medicatie en TENS-behandeling kunnen de klachten bij perifere neuropathie verminderen.

Ziekte van Raynaud

Een relatief veelvoorkomend, maar vaak niet herkend syndroom dat door vaatkrampen karakteristieke kleurveranderingen aan de tenen veroorzaakt. Het kan optreden bij blootstelling aan koude, emotionele stress of na bepaalde lichamelijke of medicamenteuze behandelingen.

Het is belangrijk onderscheid te maken tussen primaire en secundaire Raynaud, omdat secundaire Raynaud ischemische (doorbloedingsstoornis) en gangreneuze (weefselsterfte) complicaties kan hebben, terwijl primaire Raynaud meestal goedaardig is.

Het is raadzaam een reumatoloog te bezoeken om te beoordelen of er een onderliggende aandoening is en om de verdere behandeling te sturen.

Reactieve artritis

Gewrichtspijn en zwelling veroorzaakt door een infectie elders in het lichaam – vaak in de darmen, de geslachtsorganen of de urinewegen.

Het treft meestal knie en enkel- en voetgewrichten. Ontsteking kan ook het oog, de huid en de urinebuis aantasten.

Vroeger werd het soms het Reiter-syndroom genoemd, gekenmerkt door oog-, urinebuis- en gewrichtsontstekingen.

Het is geen veelvoorkomende aandoening. Bij de meeste mensen verschijnen de klachten plotseling en nemen daarna weer af, vaak binnen 12 maanden verdwijnen ze.

Reumatoïde artritis

Een chronische ontstekingsziekte die niet alleen de gewrichten kan aantasten.

Bij sommige mensen kan de aandoening vele systemen in het lichaam beschadigen, waaronder huid, ogen, longen, hart en bloedvaten. Het is een auto-immuunziekte waarbij het immuunsysteem ten onrechte het eigen weefsel aanvalt.

In tegenstelling tot slijtage bij osteoartritis, treft reumatoïde artritis het gewrichtsspeekselvlies en veroorzaakt pijnlijke zwelling die uiteindelijk botontkalking en gewrichtsdeformaties kan opleveren. Als het synovium ontstoken en verdikt raakt, hoopt zich vocht op en erodeert en degradeert het gewricht.

De bijbehorende ontsteking kan ook andere delen van het lichaam beschadigen. Hoewel medicijnen de toestand verbeteren, kan in ernstige fasen toch blijvende stoornis optreden.

Plantar fasciitis (ontsteking van de voetzoolpees)

Een van de meest voorkomende oorzaken van hielpijn. Het betreft ontsteking van de dikke, vezelige band (plantar fascia) die onderaan de voet loopt en het hielbeen met de tenen verbindt.

Meestal veroorzaakt het stekende pijn die al optreedt bij de eerste stappen in de ochtend. Als je opstaat en beweegt, neemt de pijn meestal af, maar na langdurig staan of bij opstaan na zitten kan de pijn terugkeren.

Het komt vaker voor bij hardlopers. Overgewicht en het dragen van onvoldoende steunend schoeisel (bijvoorbeeld lopen op harde ondergrond op blote voeten, dunne zolen, sandalen) vergroten ook het risico op plantar fasciitis.

Plantaire wratten

Kleine aangroeisels die meestal op de hiel of andere drukdragende delen van de voet verschijnen. Door druk kunnen ze naar binnen groeien onder een harde, dikke huidlaag (eelt).

Ze worden veroorzaakt door het HPV-virus, hetzelfde type virus dat wratten op handen en vingers veroorzaakt. Door hun locatie kunnen ze erg pijnlijk zijn. Het virus komt de voet binnen via kleine sneetjes of barstjes in de huid.

Meestal vormen ze geen groot gezondheidsprobleem en verdwijnen vaak vanzelf zonder behandeling. Je kunt zelfbehandeling proberen of je arts raadplegen om de wratten te laten verwijderen.

Tarsaal tunnelsyndroom

Een klachtenpatroon met pijn, gevoelloosheid en spierzwakte. De naam verwijst naar het mechanisme: een zenuw loopt normaal door een soort tunnel van pezen, spieren, bloedvaten en botten; als dat gebied vernauwt, raakt de zenuw ingeklemd en samengedrukt. Vergelijkbare aandoeningen kunnen overal in het lichaam ontstaan (bijv. carpaal tunnel syndroom).

Bij tarsaal of plantaal tunnelsyndroom ontstaat pijn van de grote teen tot aan de binnenste enkel door compressie van de tibiale zenuw, wat onder andere veroorzaakt kan worden door het dragen van te krappe schoenen.

Gebroken voet

Een breuk van een van de botten in de voet door een auto-ongeluk, een verkeerde stap of een val.

De ernst varieert: van kleine scheurtjes in het bot tot open breuken waarbij de huid doorboord wordt.

De behandeling hangt af van de exacte locatie en ernst van de breuk. In ernstige gevallen kan een operatie nodig zijn waarbij platen, staven of schroeven in het gebroken bot worden geplaatst om de juiste positie tijdens het herstel te behouden.

Als de enkel een klap of val heeft gekregen, kunnen een of meer van de drie botten van het enkelgewricht – fibula, tibia en talus – breken. Een verzwikking kan leiden tot fracturen van de knobbelige uitsteeksels aan het uiteinde van tibia en fibula.

Gebroken teen

Een veelvoorkomende blessure, meestal veroorzaakt door iets op je voet te laten vallen of je teen te stoten.

Meestal wordt dit behandeld door de aangedane teen aan de naastgelegen teen vast te tapen. Als de breuk echter ernstig is – vooral als de grote teen is aangedaan – kan gips of zelfs een operatie nodig zijn voor goed herstel.

De meeste gebroken tenen genezen goed, meestal binnen 4–6 weken. Soms kan er een infectie optreden of kan het de kans op botontkalking in die teen in de toekomst verhogen.

Likdoorns en eelt

Dikke, verharde huidlagen die ontstaan wanneer de huid zich probeert te beschermen tegen wrijving en druk. Ze komen het meest voor op de voet en tenen, maar ook op handen en vingers, en kunnen cosmetisch storend zijn.

Als je in principe gezond bent, is behandeling alleen nodig als ze ongemak veroorzaken. Bij de meeste mensen verdwijnt likdoorn of eelt al door de bron van wrijving of druk weg te nemen.

Bij diabetes of andere aandoeningen die de bloedtoevoer naar de voet verminderen, is het risico op complicaties door likdoorns en eelt groter. Vraag je arts om advies over de juiste behandeling als je aan een van deze aandoeningen lijdt.

Septische artritis

Een pijnlijke gewrichtsinfectie die kan ontstaan door bacteriën die via de bloedbaan uit een ander deel van het lichaam komen. Ook kan een verwonding, zoals een dierenbeet of trauma, bacteriën direct in het gewricht brengen.

Zuigelingen en oudere volwassenen hebben de grootste kans. Mensen met kunstgewrichten hebben eveneens een verhoogd risico. Meestal betreft het de knie, maar ook heup, schouder en andere gewrichten kunnen zijn aangedaan. De infectie kan snel het kraakbeen en bot in het gewricht beschadigen; snelle behandeling is cruciaal.

Behandeling bestaat uit het aanprikken of operatief leegzuigen van het gewricht en toediening van antibiotica.

Stressfracturen

Kleine scheurtjes in het bot veroorzaakt door herhaalde krachten, vaak door overbelasting zoals veelvuldig springen of lang hardlopen.

Ze kunnen ook ontstaan bij normaal gebruik van het bot als het bot zelf al verzwakt is door aandoeningen zoals osteoporose. Meestal komen ze voor in de draagdragende botten van het onderbeen en de voet.

Atleten en nieuwe militairen die lange afstanden met zware uitrusting dragen lopen het grootste risico, maar stressfracturen kunnen iedereen treffen.

Als je bijvoorbeeld met een nieuw trainingsprogramma begint, kun je een stressfractuur krijgen als je te snel te veel doet.

Bij voetletsels verandert het lichaam de manier waarop de voet functioneert om pijn te verminderen – dit kan echter op den duur blijvende schade veroorzaken aan de beweeglijkheid en leiden tot andere blessures en pijn op andere plaatsen (vaak knie, heup, nek of onderrug).

De hierboven beschreven oorzaken gaan vaak gepaard met de genoemde klachten. Voor een nauwkeurige diagnose werk altijd samen met je arts of een andere zorgverlener.

Wanneer moet je een arts raadplegen?

Zelfs relatief milde voetpijn kan zowel je fysieke als mentale gezondheid aantasten.

Zoek direct medische hulp als:

• Er sprake is van hevige pijn of zwelling.
• Je een open wond hebt of de wond ettert.
• Je tekenen van een infectie ziet, zoals roodheid, warmte en gevoeligheid in het aangedane gebied, of als je koorts boven 37,8 °C hebt.
• Je niet kunt lopen of je kunt je voet nauwelijks belasten.
• Je diabetes hebt en een wond die niet geneest, of die diep, rood, opgezet of warm aanvoelt.

Plan een afspraak als:

• Je aanhoudende zwelling hebt die niet verbetert na 2–5 dagen thuisbehandeling.
• Je langdurige pijn hebt die na enkele weken niet vermindert.
• Je brandende pijn, gevoelloosheid of tintelingen ervaart, vooral als dit een groot deel of de gehele voet betreft.

Zelfzorg

Als voetpijn het gevolg is van een verwonding of overbelasting, reageert deze vaak goed op rust en koude therapie. Vermijd activiteiten die de pijn verergeren en breng meerdere keren per dag 15–20 minuten ijs aan op de voet. Vrij verkrijgbare ontstekingsremmende medicijnen helpen ook bij pijnverlichting en herstel.

Zelfs met de beste zorg kan je voet meerdere weken stijf of pijnlijk blijven, vooral 's ochtends of na inspanning. Als je niet zeker bent van de oorzaak van je pijn, als de pijn zich uitbreidt of beide voeten aantast (vooral bij diabetes), raadpleeg dan eerst een arts voordat je met huismiddeltjes begint.

De behandeling hangt af van de oorzaak en kan bestaan uit:

• Medicatie: Als een onderliggende ziekte (jicht, reumatoïde artritis, lupus, diabetes) de klachten veroorzaakt, is de behandeling gericht op die aandoeningen. Bij bewegingsgerelateerde letsels omvat de behandeling vaak pijnstillers en ontstekingsremmers.
• Steroidinjectie: Wordt soms gebruikt wanneer de pijn zo hevig is dat je niet kunt beginnen met de noodzakelijke fysiotherapie.
• Orthopedische hulpmiddelen: Ze vervangen geen fysiotherapie; gecombineerd gebruikt kunnen ze een duurzaam herstel bevorderen.
• Fysiotherapie: Richt zich op het herstellen van spierbalans in het been, verbeteren van de mobiliteit van de voet, spierversterking en rekken.
• Fysische therapie: Natuurlijke vormen van energie kunnen pijn verlichten en weefselherstel bevorderen. TENS, EMS, MENS-behandelingen, echotherapie, behandelingen met softlaser apparaat en magnetotherapie kunnen snel, pijnvrij en goedkoop symptomen verminderen. Het is echter zeer belangrijk de waarde van oefentherapie niet te vergeten.
• Gips: Door langdurige immobilisatie neemt de spierkracht sterk af en verstijven gewrichten; daarom is na het verwijderen van gips of spalk goede revalidatie met fysiotherapie essentieel.
• Operatie: Een serieuze ingreep die alleen uitgevoerd mag worden als het echt noodzakelijk is en andere behandelingen niet effectief blijken.