Van dief tot agent – Angi Nimród
In de artikelenserie over vakmensen stel ik nu Angi Nimród voor, een fysiotherapeut, personal trainer en rugspecialist, die na een zwaar auto-ongeluk, toen ze als arbeidsongeschikt werd aangemerkt, vijf jaar aan haar eigen revalidatie werkte. Dat gaf haar de inspiratie om ook anderen te helpen. In haar vak heeft ze zich een reputatie verworven en ze is lid van het bestuur van de Vereniging van Masseurs. Ze behandelt vooral rugpatiënten, maar vanwege haar faam staan ook sporters in de rij met allerlei klachten.
Dr. Zátrok Zsolt (ZZs): Laten we dat verhaal ophalen dat jouw carrière in gang zette! In 1996 reed je met je vrouw en dochter naar huis en jullie kregen een ernstig ongeluk.
Angi Nimród (AN): Ik herinner me de details nog precies. In de seconde na de botsing flitste mijn hele leven aan me voorbij. Ik dacht dat het voorbij was. Enkele seconden later hoorde ik echter de stem van mijn vrouw en het gehuil van mijn dochter en een overrompelend gevoel van blijdschap vervulde me.
Toen zag ik dat mijn rechterbeen op de passagiersstoel lag en bloed er uit spoot. Misschien heeft goddelijke voorzienigheid me gered: in het handschoenenkastje zat een riem waarmee ik het bloeden heb afgebonden. Terwijl ze ons uit het verwoeste wrak hakten, raapte ik halvelings bij bewustzijn de "steentjes" uit de pijp van mijn broek die ik vond en stopte ze in mijn zak. In het nabijgelegen ziekenhuis begonnen ze meteen met een reconstructie-operatie. De "steentjes" bleken botfragmenten van mij te zijn; die hebben ze weer in mijn been gezet.
Maar de beproevingen hielden daar niet op, integendeel... de epidurale verdoving werd slecht uitgevoerd en er zijn ook andere medische fouten gemaakt. Het bleek dat bij de operatie een te lange metalen fixatiedraad gebruikt was om mijn scheenbeen vast te zetten. Die stak aan boven- en onderzijde uit en toen ze me de eerste bewegingen lieten doen, sneed en beschadigde die ook mijn enkel en knie... Er waren zes operaties nodig om dat deels te herstellen. Mijn revalidatie duurde vijf jaar en in die tijd werd ik voor 67 procent arbeidsongeschikt verklaard.
ZZs: Van dief wordt de beste agent?
AN: Je vergelijking mankelt een beetje, want vroeger stond ik ook niet aan de "foute kant"... maar ja, ik begrijp wat je bedoelt!
Ik weet wat degenen die bij mij komen doormaken. Ik heb de lange, hobbelige weg van herstel uit eigen kracht leren kennen. Pijn samen met wanhoop is een onaangename metgezel! Maar het heeft me geleerd lichaam en geest weer op te bouwen. Er is een uitweg zelfs uit zeer diepe dalen, als je volhoudt.
Met mijn hulp hoef je geen vijf jaar te zoeken naar een uitweg. Ik stuur je wat en hoe je iets moet doen en binnen enkele weken of maanden kun je een zodanige toestand bereiken dat je al zelfredzaam wordt.
ZZs: Wat doet een rugspecialist personal trainer precies?
AN: Eerst doe ik een grondige intake en beoordeling van de toestand. Ik bekijk ook de meegebrachte medische verslagen. Vervolgens probeer ik de lichamelijke klacht te verzachten met een therapeutische behandeling en blijf daarmee doorgaan totdat de patiënt na de behandeling klachtenvrij naar de sportschool kan. Daar beginnen we met veel zorg en geleidelijk aan met het trainen.
Het is een één-op-één training. Jij en ik alleen. Zo concentreer ik me alleen op jou en jouw probleem; ik help je. Ik maak je klaar om zo snel mogelijk uit de ziekte te herstellen. Ik leid en stuur je, jij voert uit; ik corrigeer je bewegingen en verbeter je houding. Binnen enkele weken breng ik je naar een punt waarop je klachten verdwijnen of afnemen en je zelfs zonder mij je revalidatie kunt voortzetten.
Want kenmerkend is dat revalidatie maanden duurt. Er is geen methode waarbij je een pil slikt en alles morgen weer in orde is. Je moet hard werken voor het herstel.
ZZs: Wat zijn je methoden?
AN: Ik combineer de kracht van meerdere methoden ten behoeve van herstel. Ze werken op verschillende manieren, maar allemaal met hetzelfde doel: jouw herstel. Er zitten manuele therapie, fasciawerk, taping, massage, elektrotherapie enzovoort in. En natuurlijk bewegings- of oefentherapie, oftewel training - met oefeningen die jouw conditie toelaat. Dat is belangrijk: weten wat je aankunt en hoe belastbaar je bent. Daarom is het "personal" en niet "massa-georiënteerd".
ZZs: Je cliëntenbestand is behoorlijk gevarieerd. Je traint professionele en amateur-sporters en gewone mensen. Waarom komen ze naar jou?
AN: Ik ben iemand van extremen. Meestal komen de erg zieke, slecht functionerende mensen of topsporters die vastlopen in hun prestatieverbetering naar mij. Voor de doorsnee persoon maakt het ook uit hoe mobiel en arbeidsgeschikt hij is. Wie revalidatie verwaarloost, kan makkelijk arbeidsongeschikt raken. En als je niet kunt werken, kom je financieel in de problemen omdat je geen inkomen meer hebt. Je wordt kwetsbaar en afhankelijk van steun en hulp. Daarom is het belangrijk om je bewegings- en arbeidscapaciteit terug te krijgen.
Bij sporters is de situatie anders. Professionals hebben behoefte aan zo snel mogelijke terugkeer, omdat zij alleen dan salaris of prijzengeld krijgen; alleen gezond kun je winnen. Amateur-sporters worden niet door geld gemotiveerd; zij komen om redenen die veel meer lijken op die van gewone mensen.
ZZs: De musculoskeletale revalidatie wordt tegenwoordig door een reeks moderne apparaten ondersteund? Gebruik jij zulke apparaten? Welke is je favoriet?
AN: Ik beschouw elektrotherapie als het meest effectieve instrument in mijn werk. De combinatie van therapeutische stromingen is als een goede apotheek, ze biedt bijna voor alles een remedie. Interferentiebehandeling helpt effectief bij pijnverlichting en het verminderen van oedeem, en EMS (spierstimulatie) helpt effectief bij het ontspannen van spieren en het terugwinnen van spierkracht.
Elektrotherapie is een uiterst veelzijdige en effectieve methode - mits in bekwame handen! Hier wordt ischias behandeld met vacuümelektroden
Het doet me pijn dat elektrotherapie in ons land onterecht weinig wordt toegepast. Het wordt nauwelijks gebruikt, terwijl het het werk van een masseur of fysiotherapeut enorm ondersteunt, bevordert en de revalidatieresultaten verbetert. Noch sporters, noch patiënten kennen het. Daarom raad ik vaak je blog aan mijn cliënten aan, want je schrijft er veel en nuttigs over.
ZZs: Wat zijn de typische gevallen waarvoor mensen naar jou komen?
AN: Meestal komen mensen met hernia van de tussenwervelschijf en andere musculoskeletale problemen en pijnklachten naar me toe.
ZZs: Wat was je moeilijkste geval? Buiten je eigen "zelfrevalidatie", natuurlijk.
AN: Elk geval is een bijzonder wonder, want hoe meer kennis we hebben, hoe meer diepere verbanden aan het licht komen, zelfs bij een schijnbaar eenvoudige schouderpijn. Het bleek dat endometriose-gerelateerde darmklachten de oorzaak waren.
Pijn die al jaren bestaat, veroorzaakt altijd grote verrassingen, bijvoorbeeld problemen die teruggaan op de moeder-kindrelatie uit de kindertijd die in de volwassenheid een asymmetrie in het lichaam veroorzaakt, enzovoort.
Het moeilijkste geval is de niet-coöperatieve patiënt die van mij verwacht dat ik het voor hem uitvoer... maar dat is natuurlijk niet mogelijk.
ZZs: Waar ben je trots op?
AN: Mijn vader leerde me altijd één ding: DENKEN. Dat we een probleem kunnen oplossen als we het begrijpen. Dat drijft me onvermoeibaar en ik kan het zoeken naar oplossingen niet opgeven...
ZZs: Hoe kan men bij je terecht voor een afspraak?
AN: Online kun je een afspraak maken via mijn Facebookpagina.
Mijn motto: "Training is kunst, een schilderij op het doek van de gezondheid..."
ZZs: Daarmee ben ik het volledig eens. Ik wens je veel succes met je revalidatiewerk!
AN: Hartelijk dank voor het interview!
