Soorten peesschedeontsteking en behandelingen

Peesschedeontsteking ontstaat meestal doordat een ogenschijnlijk onschuldige beweging langdurig wordt herhaald. Schoonmaken tijdens een campagne, ramen zemen, typen, muisgebruik tijdens computergames of tuinwerk in het voorjaar en najaar (harken, graven, snoeien, wiedwerk) kunnen allemaal uitlokkende factoren zijn. Het gevolg kan pijn zijn die het bewegen belemmert. Hieronder lees je wat je kunt doen om de pijn te verminderen en de ontsteking te laten verdwijnen.

Pezen spelen een belangrijke rol bij de werking van je spieren. De pees bevestigt de spier aan het bot, helpt bij de krachtoverdracht en vertraagt vroegtijdige vermoeidheid van de spier.

Pezen lopen in tunnelachtige omhulsels. Dit is de peesschede, waarin een slijmachtige substantie helpt dat de pees zonder wrijving kan glijden.

Als je langdurig een beweging herhaalt of de pees aan plotselinge, grotere belasting blootstelt, kan de peesschede ontsteken. Er ontstaat pijn die het uitvoeren van de beweging belemmert. Zelfs het vasthouden van een glas water kan moeilijk worden.

Vormen van peesschedeontsteking

Peesschedeontsteking kan fibrineus of purulent (etterig) zijn.

De fibrineuze peesschedeontsteking treft doorgaans mensen met langdurig eenzijdig werk (typistes, kassamedewerkers, pianisten enz.). Herhaalde, monotone bewegingen veroorzaken dat de peesschede ontstoken raakt, opzwelt en dat de samenstelling van het glijmiddel verandert. Dit probleem komt het vaakst voor bij de strekpezen van de vingers (op de handrug); kenmerkend is hevige pijn bij het bewegen van de vingers, de hand wordt onhandig, het aangedane gebied is drukpijnlijk, voelt warm aan en is gezwollen. Bij het bewegen van de vingers kun je boven de peesschede een knisperend of schurend gevoel ervaren.

De purulente (etterige) peesschedeontsteking kan door een infectie ontstaan en optreden na een prik door een splinter, doorn of na het doorboren met een naald. Het begint met hevige pijn en drukgevoeligheid. Het gebied raakt rood en opgezet, en de zwelling kan overslaan naar aangrenzende vingers en de handrug. In ernstige gevallen gaat een etterige peesschedeontsteking gepaard met hoge koorts en rillingen.

Het is belangrijk snel te handelen, want bij een etterige ontsteking kan genezing en behoud van de functie van de vinger alleen met tijdig gestart medisch behandelen worden gegarandeerd. De fibrineuze ontsteking is minder gevaarlijk, maar zeker niet minder pijnlijk.

Wat te doen bij peesschedeontsteking

Als je denkt dat je een peesschedeontsteking hebt, ga dan eerst naar je arts. Als bewezen is dat het geen etterige ontsteking is, kun je de behandeling ook thuis beginnen.

• Breng eerst je pols tot rust: stop met het werk of de beweging die pijn veroorzaakt.
• Koel het gebied. Gebruik een ijs-accu of doe gewoon ijsblokjes in een zakje en behandel daarmee. Over de gunstige werking en uitvoering van koudebehandeling heb ik hier geschreven.
• Je kunt een vrij verkrijgbare pijnstillende of ontstekingsremmende crème of tablet gebruiken.

Fysiotherapeutische oplossingen die je ook thuis kunt toepassen:

• De TENS-behandeling is een medicijn- en bijwerkingsvrije methode voor pijnverlichting. Hoewel het de pijn tijdelijk snel vermindert, heeft het geen genezende of ontstekingsremmende werking.
• De ultrageluidtherapie vermindert ontsteking effectief. De ultrageluidbehandeling stimuleert het genezingsproces van je lichaam en werkt geleidelijk, binnen enkele dagen.
• Aan de elektrotherapiekant is er de microstroom (MENS)-behandeling. Naast sterke pijnstillende werking stimuleert deze de energieproductie van cellen, wat essentieel is voor het genezen van ontstekingsprocessen.
• De softlaserbehandeling is effectiever en sneller in het verminderen van ontsteking dan ultrageluid, maar softlaserapparaten zijn duurder. Het voordeel is dat de laser voor langere tijd kan worden toegepast dan ultrageluid.
• De magnetotherapie kan worden toegepast bij aandoeningen van niet alleen botten maar ook van zachte weefsels (spier, gewricht, pees, banden). Meestal zijn langere behandelingen nodig dan bij eerder genoemde methoden en treedt het effect langzamer op. Het magnetische veld heeft een biostimulerend effect: vergelijkbaar met andere fysische therapieën geneest niet de magneet zelf, maar het proces dat door het magnetische effect in gang wordt gezet. Gewoonlijk zijn er enkele dagen nodig voordat het merkbaar is.