Kampioenstitel 4 maanden na wervelbreuk – Czene Gábor paratriatleet
Czene Gábor verloor op 25-jarige leeftijd bij een verkeersongeval zijn rechterbeen. Jarenlang dacht hij dat dit het einde was van zijn bewegings- en sportcarrière. Maar het liep anders....
Na het leren gebruiken van een algemene prothese kreeg hij een speciale hardloopprothese. Het ontwerp bleek zo effectief dat hij begon te hardlopen, te fietsen en uiteindelijk aan triatlons mee te doen. Na het verwezenlijken van kleinere doelen waagde hij zich aan de ExtremeMan triatlon (deze wedstrijd begint met 3800 meter zwemmen, gevolgd door 180 km fietsen en wordt afgesloten met het lopen van een marathonafstand (42 km)).
De eer en waardering die hem na die succesvolle prestatie ten deel viel, deed hem beseffen wat zijn echte taak was: "Ik wil mensen die een ledemaat verloren hebben en geamputeerd zijn helpen, zodat er voor hen een inspiratie is, een voorbeeld, iemand uit hun midden die vertelt wat ze kunnen verwachten. Mijn missie is om lotgenoten te steunen" – zei hij hierover.
Maar de beproevingen waren nog niet voorbij… In september viel hij tijdens het fietsen en liep een breuk in een nekwervel op. Maandenlang lag hij met een halskraag vrijwel onbeweeglijk en zag met angst hoe zijn niet-gebruikte spieren wegschrompelden en hoe zijn doelen op alle levensgebieden verder weg leken te komen. In deze toestand nam hij in februari contact met mij op en nauwelijks 4 maanden later won hij een kampioenstitel! Geloof je het?
Dr. Zátrok Zsolt (ZZs): Wat bracht je ertoe mij te benaderen?
Czene Gábor (CG): Na het ongeluk had ik al de door de verzekering (TB) vergoede revalidatiebehandelingen gehad. Dat was de maximale hoeveelheid die voorgeschreven kon worden – ze zeiden het, terwijl mijn conditie me nog niet eens in staat stelde om te bewegen.
Ik kon mijn nek niet eens bewegen, alles was gespannen, pijnlijk en stijf. Ik lag volledig passief en zag hoe mijn bovenbeenspieren langzaam “verdwenen”.

Ik heb een sportmaat die toen al het Triathlon Pro apparaat gebruikte en hij attendeerde mij daarop. Toen zocht ik het online en vond jouw blog en jouw stukken over spierstimulatie. Ik dacht dat mijn revalidatie ook versneld zou kunnen worden. Toen stuurde ik je een bericht.
ZZs: Toen we elkaar de eerste keer ontmoetten leek je niet erg opgewekt en je zelfvertrouwen was ook niet in orde.
CG: Dat klopt. Natuurlijk piekerde ik veel. Ik durfde de halskraag niet af te doen uit angst voor een nieuwe beschadiging. Tegelijkertijd kreeg ik bericht van de Paralympische Bond dat ik geselecteerd was voor de nationale selectie die zich op de Paralympics voorbereidt.
Stel je de situatie voor… je ligt in bed, je kunt je niet bewegen en ze houden je een lokkende belofte voor. Voor je ligt een reeks kansen die nooit meer terugkomen… selectie voor het nationale team… trainingskampen… reizen naar verre locaties… wereldbekerwedstrijden en andere uitdagingen. En ik kon me nauwelijks naar mijn telefoon draaien.
Bovendien wilde ik zo snel mogelijk terugkeren naar mijn werkplek, waar mijn taken en het vertrouwen van mijn leidinggevenden ook op mij wachtten.
De behandelende artsen bleven me echter alleen maar aan het lijntje houden en er veranderde niets vanzelf.
ZZs: We spraken af stap voor stap te werken. We begonnen bij het grootste probleem: het ontspannen en versterken van je nekspieren. Je gebruikte regelmatig een Triathlon Pro sport elektrostimulator. Wat merkte je?
CG: Ik volgde je adviezen. In de eerste behandelingen was ik nog niet erg professioneel, maar ik maakte foto’s en stuurde die naar jou. Op basis daarvan zei je wat ik moest corrigeren. Na de beginonzekerheid kreeg ik langzaam feeling met het apparaat. De stijfheid in mijn nek verminderde zeer snel en omdat ook mijn houdkracht terugkeerde, kon ik heel snel met trainen beginnen. Toen kwam de tweede fase…
ZZs: Bedoel je het versterken van de bovenbeenspieren?
CG: Ja. Toen ik het effect in mijn nek begon te voelen, kreeg ik er ook de zin in om mijn bovenbeenspieren “terug te halen”.
ZZs: Hoe goed lukte dat?
CG: Nou, ik denk dat als we in februari samen begonnen, ik er niets op had ingezet dat ik vier maanden later op de hoogste trede van het nationale kampioenschap in zowel triatlon als duatlon zou staan, zou kunnen deelnemen aan een wereldbekerwedstrijd en daarnaast een internationale wedstrijd in mijn categorie zou winnen.
Maar het gebeurde. Ik kan nauwelijks geloven dat het werkelijkheid werd. De spierstimulatie speelde daarbij een grote rol; het heeft me vooral geholpen mijn zelfvertrouwen terug te krijgen. Dag na dag voelde ik hoe ik met behulp daarvan mijn kracht terugwon. Ik kon steeds intensiever en effectiever trainen. Het was duidelijk een grote hulp.

ZZs: Gebruik je het apparaat sindsdien regelmatig? Wat zijn je favoriete programma’s en waarvoor gebruik je het vooral?
CG: Herstel na training. Dat is erg effectief. Ik herstel veel sneller van de belasting als ik na de training een regeneratieprogramma gebruik. Direct op de dag na een zware belasting kan ik ook veel intensiever trainen dan vroeger.
Daarnaast is het voor mij bijzonder belangrijk om de kracht van de bovenbeenspieren van mijn geamputeerde been te vergroten. Zonder onderbeen- en kuitspieren kan ik bij het hardlopen en fietsen alleen op mijn bovenbenen vertrouwen. Gezonde atleten versterken de kracht van hun bovenbenen met gewichtstraining en squats. Dat kan ik met mijn beschadigde been niet. Daarom is het voor mij extra belangrijk de quadriceps en hamstrings met krachtopbouwende stimulatie te trainen. Naast regeneratie gebruik ik het apparaat daar regelmatig voor.
ZZs: Op welke wedstrijd bereid je je nu voor?
CG: Ik wil de ExtremeMan weer voltooien, maar dit keer in een estafette met twee personen. Over een paar weken is de start. Daarnaast bereid ik me voor op de komende wereldbekerwedstrijden.
Zátrok Zsolt: Veel succes met de wedstrijden! Dank je dat je je verhaal gedeeld hebt!
Czene Gábor: Dank je voor je hulp!
Czene Gábor gebruikt een Triathlon Pro apparaat voor zijn voorbereiding
