Kunstmatige voeding gemakkelijk en eenvoudig
Helaas hebben veel patiënten die langdurig thuisverpleging nodig hebben kunstmatige voeding nodig. Daarbij wordt de voedingsvloeistof rechtstreeks in de maag gebracht – daarom wordt dit ook enterale voeding genoemd. Als deze voedingsmethode 'ruw' wordt toegepast, belast en verzwakt dat het toch al verzwakte lichaam. Gelukkig is er een oplossing om het leven van de patiënt te vergemakkelijken. De eenvoudigste manier van voeden [...]
Helaas hebben veel patiënten die langdurig thuisverpleging nodig hebben kunstmatige voeding nodig. Daarbij wordt de voedingsvloeistof rechtstreeks in de maag gebracht – daarom wordt dit ook enterale voeding genoemd. Als deze voedingsmethode 'ruw' wordt toegepast, belast en verzwakt dat het toch al verzwakte lichaam. Gelukkig is er een oplossing om het leven van de patiënt te vergemakkelijken.
De eenvoudigste manier van voeden gebeurt oraal (bijv. in de vorm van voedingspreparaten). In veel gevallen werkt de patiënt echter niet mee en is het onmogelijk via de mond voeding toe te dienen. In dat geval worden de voedingsstoffen via het maag-darmkanaal (bijv. via een neussonde) toegediend.
Kunstmatige voeding
Niet alleen verzwakte en niet in staat om zelfstandig te eten zijnde patiënten (door coma, een ongeluk of een operatie) moeten worden gevoed, maar ook mensen bij wie de eetlust verminderd of zelfs volledig verdwenen is. Dit komt het vaakst voor op oudere leeftijd, na een beroerte of bij mensen met kauw- en slikproblemen.
Ook patiënten met bepaalde mentale stoornissen (anorexia, depressie) kunnen geen trek hebben of kunnen last hebben van spijsverterings- of opnameproblemen. Voor hen is enterale voeding eveneens een oplossing.
Het risico op ondervoeding is hoog
Hoe dan ook, langdurig vasten leidt tot onvoldoende energie- en voedingsinname, waardoor tekorten ontstaan aan de basale voedingsstoffen die nodig zijn voor celwerking. Het lichaam bestrijdt dit door de grondstoffen die het nodig heeft voor zijn functioneren (aminozuren, suikers, vetten) te winnen uit de eigen weefsels.
Dit hele proces kan leiden tot ondervoeding (malnutritie) en daarmee samenhangend tot abnormale psychische en somatische toestanden.
Ondervoeding is niet aan het uiterlijk te zien, daarom moet men extra alert zijn op patiënten die mogelijk risico lopen.
Enterale voeding
Als orale voeding om welke reden dan ook niet mogelijk is, wordt via de neus een sonde naar de maag geleid en worden de noodzakelijke, levensondersteunende voedingsstoffen daardoor toegediend.
Als dit onzorgvuldig gebeurt en men in één keer grotere hoeveelheden toedient, roept die grotere voedingshoeveelheid een ongunstige, belastende reactie van het lichaam op:
- op een grote hoeveelheid voeding reageert het lichaam door de insulineafgifte te verhogen
- insuline heeft een zeer krachtige werking en transporteert alle koolhydraten uit het bloed naar de opslagplaatsen
- als de in het bloed beschikbare koolhydraten zijn uitgeput, beginnen de cellen te 'hongeren', ook al is er in totaal voldoende calorieën toegediend
- de celstofwisseling schakelt over op een 'hongermodus', wat zwaarder is voor het lichaam en de al slechte toestand verder verergert
- dergelijke 'dumping'-voeding kan de patiënt zelfs meer schaden dan baten.
Het is duidelijk dat het bovenstaande proces niet ideaal is voor het zieke lichaam, omdat een in één keer toegediende grote hoeveelheid voeding het systeem overbelast en de toestand kan verslechteren.
Mesterséges táplálás-t (artificial feeding) moet daarom worden uitgevoerd met een methode die veel beter rekening houdt met de toestand en de stofwisseling. In plaats van wanneer mogelijk in één keer een fles voedingsoplossing via de voedingssonde in de maag te geven, is het beter dat de patiënt continu kleine hoeveelheden krijgt. Natuurlijk kan een verzorger dit niet handmatig doen: die kan niet de hele dag naast het bed zitten met een pipet om druppelsgewijs voeding toe te dienen.
Gelukkig bestaat er een eenvoudig te bedienen doseerapparaat – de enterale voedingspomp – die het leven van zowel de patiënt als de verzorger veel gemakkelijker maakt.
De enterale voedingspomp
De enterale voedingspomp is een eenvoudig apparaat waarmee de voeding gelijkmatig, druppelsgewijs kan worden toegediend, zelfs verdeeld over een periode van 24 uur. Hiermee kan de hierboven beschreven ongunstige insulinereactie en het risico op voedingsgebrek worden vermeden.
Het lijkt op en werkt vergelijkbaar met de infuusafgifteapparaten in ziekenhuizen. We stellen in hoeveel tijd we een bepaalde hoeveelheid willen toedienen en de pomp geeft dit continu en zeer nauwkeurig af.
De hoge precisie van de dosering helpt om de voeding te verstrekken zonder overbelasting van het lichaam en ondersteunt de normale werking.
Het wordt aanbevolen voor iedereen die thuis langdurig een patiënt met kunstmatige voeding verzorgt en de nadelige effecten voor de patiënt wil vermijden of de voeding wil verbeteren.
Betere voeding betekent minder belasting voor de patiënt, kortere genezingsduur en daardoor een veel lagere kans op het ontstaan van doorligwonden. Het kan het herstel versnellen en de kwaliteit van leven verbeteren.