Gezichtszenuwverlamming en behandeling

Gezichtszenuwverlamming is de meestal eenzijdige verlamming van bepaalde gelaatsspieren, vooral van de mimische spieren, die geïnnerveerd worden door de nervus facialis (n. facialis).

De aangezichtszenuw is de zevende (VII) van de twaalf (XII) hersenzenuwen. Ze is gepaard, wat betekent dat er een zenuw aan de rechter- en linkerzijde is. Hersenzenuwen ontspringen uit zenuwkernen in de hersenen en lopen direct naar het doelorgaan (spier, klier enz.).

De meeste andere perifere zenuwen die de ledematen en romp bedienen, lopen via een indirecte route: ze worden in het ruggenmerg "doorgeschakeld" voordat ze het doel bereiken.

De aangezichtszenuw innerveert de mimische spieren (voorhoofd, oog, neus, mond en de huidspier van de hals, de platysma), de stapediale spier in het gehoorgang, delen van de slikspieren, evenals het voorste tweederde van de tong voor smaak (sensorisch) en bijna alle klieren van het hoofd (visceromotorisch).

Vormen van aangezichtsverlamming

Door de complexe opbouw van hersenen en zenuwen kan schade op meerdere locaties optreden die verlamming van de gezichtsspieren tot gevolg heeft.

Beschadiging van de motorische kern zelf (nucleaire parese) is zeldzaam.

Centrale verlamming

Als de verbinding tussen de cortex en de motorische kernen in de hersenstam (meer specifiek in de pons) beschadigd raakt, spreken we van een centrale of supranucleaire verlamming. Dit gaat vaak samen met andere tekenen van centrale beschadiging, zoals verlamming van armen of benen. De laesie veroorzaakt contralaterale uitval van de mimische spieren: een beschadiging in de linkerhersenhelft geeft dus verlamming van de rechter gezichtshelft. Bij een centrale vorm is het vaak nog mogelijk het voorhoofd te rimpelen en het oog te sluiten, omdat de bovenste gezichtshalve spieren deels dubbel geïnnerveerd zijn (twee derde door de contralaterale en één derde door de ipsilaterale motorische kernen). De spieren zijn verzwakt maar meestal nog beweeglijk.

Perifere verlamming

De zenuw wordt het vaakst aangetast onder de hersenzenuwkernen (infranucleair). Dit is de perifere aangezichtszenuwverlamming.

Bij perifere aangezichtsverlamming treden de verschijnselen altijd aan dezelfde zijde op als de laesie (ipsilateraal). Gewoonlijk zijn ook de spieren van voorhoofd en oogleden aangedaan. Bovendien kunnen niet-motorische vezels betrokken zijn, wat leidt tot smaakstoornissen en/of problemen met speeksel- en traanproductie.

Oorzaken van aangezichtsverlamming

Ontsteking

Ontstekingen kunnen de aangezichtszenuw beschadigen; men spreekt dan van neuritis facialis. Bij perifere zenuwaandoeningen worden deze veroorzaakt door virussen of bacteriën. Veelvoorkomende verwekkers zijn neurotrope virussen, herpesvirussen en bacteriën.

Centrale (hersen)laesie

Stoornissen van hersenfunctie kunnen leiden tot verlamming van de gezichtsspieren. Oorzaken zijn onder andere beroerte (hersenbloeding, herseninfarct), multiple sclerose, tumoren, enz.

Perifere beschadiging

Perifere uitval van de gezichtsspieren, dus beschadiging van de nervus facialis zelf, kan verschillende oorzaken hebben:

• Idiopathisch – zonder aantoonbare oorzaak. Dit is 60–75% van de gevallen (Finkensieper et al. 2012). De overige 25–40% heeft diverse oorzaken.
• Traumatisch. Breuk van het slaapbeen kan de aangezichtszenuw beschadigen.
• Tumoren. Een tumor kan de zenuw omringen, samendrukken of wegdrukken. Verschillende tumoren kunnen de zenuw aantasten: parotistumoren, nervus facialis schwannoom, akoestisch neuroom, kleine hersentumoren, tumor-geïnduceerde meningitis, enz.
• Iatrogene schade (door medische ingreep). Schade aan de aangezichtszenuw kan optreden als complicatie van parotisklierchirurgie of verwijdering van de onderoogkliersch van de oogkas.
• Als deel van syndromen:
  Guillain-Barré-syndroom (acute inflammatoire ziekte van perifere zenuwen), met name het Miller-Fisher-syndroom (een variant van GBS)
  Carey-Fineman-Ziter-syndroom (aangeboren hersenafwijking)
  Möbius-syndroom (aangeboren ontwikkelingsstoornis)
  Melkersson-Rosenthal-syndroom (inflammatoire vaatziekte)
  Heerfordt-syndroom (ontsteking van de parotis en traanklieren)
• Aangezichtsverlamming kan optreden bij metabole ziekten zoals diabetes mellitus (vooral bij bestaande hypertensie).
• Ook tijdens de zwangerschap (vooral in het laatste trimester) kan het voorkomen (Heckmann et al. 2017).

Afhankelijk van de oorzaak kunnen er specifiekere benamingen zijn:

• Bell's palsy: idiopathische aangezichtsverlamming (onbekende oorzaak)
• Ramsay Hunt-syndroom: veroorzaakt door zoster oticus
• Mona Lisa-syndroom: verlamming tijdens de zwangerschap

Symptomen van aangezichtsverlamming

Aangezien de perifere zenuw meestal aan één kant is aangetast, zijn de symptomen meestal unilateraal: de verlamming treft slechts één zijde van het gezicht. Bilaterale aangezichtsverlamming komt zelden voor, bijvoorbeeld bij patiënten met borreliose.

Het belangrijkste symptoom van aangezichtszenuwschade is de verlamming van de mimische spieren:

• Hangende mondhoek
• Hangend ooglid
• Voorhoofd kan niet worden opgetrokken
• Sluiting van het ooglid is vaak niet mogelijk door oogspierverlamming. Dit brengt het risico van uitdroging van het oog met zich mee en moet symptomatisch behandeld worden.

Naast de spieren kan schade aan de aangezichtszenuw ook andere functies aantasten:

• Verminderde traanproductie
• Geluidsgevoeligheid (hyperacusis door beschadiging van de stapediale spier)
• Verminderde speekselproductie
• Aangetast smaakgevoel (voorste tweederde van de tong)
• Pijn, gevoelloosheid of tintelingen aan één zijde van het gezicht zijn niet direct door de aangezichtszenuw zelf veroorzaakt, maar kunnen bij sommige aandoeningen optreden door betrokkenheid van andere zenuwen (zoals de nervus trigeminus).

De gezonde zijde trekt het aangedane deel mee, waardoor het gezicht asymmetrisch wordt. De spieren aan de aangedane zijde kun je niet bewegen, wat een uitdrukkingloos, maskerig gezicht geeft.

Prognose

Idiopathische aangezichtsverlamming heeft over het algemeen een goede prognose. Ongeveer 70% van de gevallen herstelt binnen dagen of weken, minder vaak binnen maanden, spontaan.

Bij ongeveer 30% van de getroffenen ontwikkelt zich een blijvend motorisch deficit (verlies van bewegingsfunctie).

Bij 16% ontstaan synkinesieën, zoals het gelijktijdig onwillekeurig meebewegen van het oog bij het sluiten van de mond (Peitersen 2002).

Een eerste episode van unilaterale aangezichtsverlamming heeft ook een gunstige prognose, vooral als de patiënt relatief "jong" is (< 60 jaar) en de zenuw slechts gedeeltelijk beschadigd is (neurapraxie).

Als de zenuw ernstig beschadigd is of helemaal doorgesneden (axonotmesis), zoals bij een zware fractuur van het rotsbeen, is volledig herstel onwaarschijnlijk. Bij uitblijven van volledig herstel kan later gezichtsasymmetrie of synkinesie optreden.

Verlamming van de spieren rond de mond is niet alleen psychisch belastend, maar beperkt ook dagelijkse functies. Door verslapte spieren kan speeksel of drank uit de mondhoek lopen ("kwijlen") of blijft voedsel aan de wang kleven. Verminderde spierkracht kan ook spraak beïnvloeden; het belemmert de juiste vorming van klanken en bemoeilijkt verstaanbaarheid (dysartrie).

Symptomatische therapie en revalidatie zijn vooral belangrijk bij ernstige letsels, permanente beperkingen en patiënten met problemen bij eten of spreken.

Behandeling van aangezichtsverlamming

Plotselinge verlamming van de gezichtsspieren, ongeacht of de oorzaak perifere of centrale is, moet altijd als een spoedgeval worden beschouwd. Neem meteen contact op met een arts.

Als de oorzaak achterhaald wordt, ligt de focus op de behandeling van de onderliggende aandoening.

Als de oorzaak onbekend is, bestaat de gebruikelijke medicamenteuze behandeling uit steroïden en/of antivirale middelen.

Symptomatische behandeling kan ook nodig zijn. Als het ooglid niet sluit, worden kunsttranen, oogzalf en/of een beschermend oogverband gebruikt om uitdroging te voorkomen.

Bij ernstige en langdurige pareses worden soms microchirurgische technieken toegepast voor reconstructie van de aangezichtszenuw, bijvoorbeeld door gebruik van de gezonde contralaterale zenuw (cross-face neurorrhaphie) of connectie met andere zenuwen (hypoglossus-faciaal anastomose). Verplanten van de frontale spier is ook een optie. Aangezien de research voortduurt, ontstaan er steeds meer chirurgische mogelijkheden.

Gezichtsverlamming kan schokkend zijn, maar in de eerste periode moet de nadruk liggen op rust en behandeling van de oorzaak. Veel drinken en rust zijn belangrijk. Vermijd overbelasting.

In de behandeling worden meerdere fysiotherapeutische methoden gebruikt

• elektrotherapie
• softlaser behandeling

Elektrotherapie

Ik heb al genoemd dat bij een deel van de gevallen de verlamming spontaan kan verdwijnen. Het probleem is dat je van tevoren niet weet wie die gelukkigen zullen zijn. Daarom moet de behandeling zo vroeg mogelijk beginnen.

Je kunt met elektrotherapie al vroeg beginnen, ongeveer 3–4 dagen na het ontstaan van de verlamming. Meestal moet men maandenlang, soms zelfs tot een jaar, consequent behandelen. Regeneratie van zenuwvezels is erg traag: doorgaans groeien ze 0,1–0,2 mm per dag, in het beste geval maximaal 1 mm. De aangezichtszenuw kan 15–20 cm lang zijn; je ziet dus dat zelfs in het gunstigste scenario 150–200 dagen het minimum betekent.

Je moet de elektrische behandeling dagelijks 2–3 keer uitvoeren omdat een spier die zijn zenuwvezel heeft verloren (zogenaamd denervate spier) zonder motorische impulsen snel atrofieert. Uiteindelijk gaat de spier onherstelbaar kapot, wordt bindweefselrijk en kan de functie niet meer worden hersteld.

Met elektrische behandeling kun je de spieren functioneel houden totdat de zich regenererende zenuwvezel de spier weer bereikt. Als de spier eenmaal is vernietigd, zullen de symptomen niet verbeteren ondanks regeneratie van de zenuw. Als er daarentegen nog levende spieren zijn, keren de spierfuncties terug.

Centrale verlamming - ETS

Bij centrale verlamming wordt functionele elektrische stimulatie (EMG-gestuurde elektrostimulatie), biofeedback of een combinatie daarvan toegepast. De oefeningen richten zich op één of meerdere spieren (1- of 2-kanaals) en dienen herstel van functie of het voorkomen van onwillekeurige bewegingen. Zie mijn artikel over ETS-biofeedback-gestuurde stimulatie.

Apparaten die geschikt zijn voor behandeling van centrale verlamming zijn bijvoorbeeld de Premium 400 multifunctioneel elektrotherapie apparaat of de DuoBravo N - ETS - biofeedback gestuurde stimulatie apparaat. Voor meer informatie klik op de links.

Perifere parese - denervatie

Bij perifere parese ligt de nadruk op behandeling met speciale stroomvormen (lage frequentie, lange pulsduur). Hoe ernstiger de zenuwbeschadiging – vooral na chirurgische ingrepen – hoe belangrijker elektrotherapie is om de spieren te beschermen tegen atrofie en bindweefselverandering.

De mythe dat stimulatie reïnervatie belemmert is door recente studies weerlegd (Carraro 2018). Integendeel, lagefrequente elektrische stimulatie bevordert reïnervatie (herstel van de spier-zenuwverbinding) (Gordon et al. 2016).

Naarmate het herstel vordert en de spieren weer actief worden, kunnen synkinesieën optreden (bijv. onwillekeurige gelijktijdige oogbeweging bij sluiten van de mond). Biofeedback-therapie kan helpen deze onwillekeurige bewegingen te voorkomen (Pourmomeny et al. 2014).

Dit is zelfs effectiever dan spiegeltherapie alleen (Dalla Toffola et al. 2012), hoewel een combinatie met spiegeltherapie zeker zinvol is (Cardoso et al. 2008).

In het algemeen geven de beste resultaten wanneer de motorische functies ook gestimuleerd worden (Bernd et al. 2018), zoals in biofeedback-therapie gebeurt. Biofeedback kan ook thuis worden toegepast (Volk et al. 2014).

Voor de behandeling van perifere verlamming is de zogenaamde denervatiebehandeling of, zoals men in vakjargon noemt, de gedenerveerde stroom behandeling aangewezen. Denervatie betekent hier: de spier heeft zijn motorische zenuw verloren.

Ik noem twee apparaten. De eerste is het Duitse PeroBravo-apparaat, de tweede is de Italiaanse fabrikant Globus met de Genesy-apparaten.

De PeroBravo is een 1-kanaals apparaat gespecialiseerd in de behandeling van perifere verlamming. De Genesy modellen zijn 4-kanaals multifunctionele elektrotherapie apparaten; perifere verlamming is slechts één van hun functies, daarnaast behandelen ze honderden andere klachten.

De PeroBravo biedt een indrukwekkende "arsenaal" aan instellingen voor perifere verlamming. Deze opties kunnen vooral door ervaren elektrotherapeuten goed worden benut. Leken gebruiken meestal alleen de basisinstellingen.

De Genesy-apparaten bieden minder specifieke instellingen voor denervatieprogramma's dan de PeroBravo, maar hun algemene programma's zijn in veel gevallen uitstekend geschikt en dankzij de extra functies en 4 kanalen vormen ze een goede keuze, met name als er ook andere musculoskeletale problemen zijn.

Denervatiebehandeling

Als je gezicht verlamd raakt, krijg je in de polikliniek gewoonlijk een aantal elektrische behandelingen, meestal 5–10 sessies. Deze klinische behandeling is zeker niet voldoende, aangezien het verdwijnen van de symptomen, zelfs in de gunstigste gevallen, 3–4 maanden of vaker 6–8 maanden vergt.

Het ideale aantal behandelingen per dag is niet één maar 3–4. Dat kan niet in de kliniek worden opgelost. Je moet de behandelingen thuis doen. Daarvoor moet je een geschikt stimuleringsapparaat aanschaffen.

Gezichtsverlamming wordt meestal door perifere verlamming veroorzaakt, waarbij de spieren denervate zijn (hun motorische zenuw verloren hebben).

Denervate perifere spieren zijn niet met elk apparaat te stimuleren. Je hebt een apparaat nodig dat trage opbouw en lange pulstijden kan leveren (minimaal 200–400 ms, dus bijna een halve seconde) — een apparaat dat geschikt is voor denervatiebehandeling.

Een goedkoop apparaat uit een supermarkt is zeker niet geschikt voor behandeling van de aangezichtszenuw en de gelaatsspieren.

PeroBravo stimulator en de denervatiebehandeling

De PeroBravo apparaat wordt geproduceerd door het Duitse MTR Plus uit Berlijn. In Duitsland wordt het bij perifere verlamming op recept voorgeschreven. In Nederland wordt het momenteel niet vergoed, dus je moet het zelf aanschaffen.

De PeroBravo is ontworpen voor de behandeling van perifere parese. De programma's 1–10 “volgen” de evolutie van de verlamming.

Programma 1 is bedoeld voor de ernstigste, volledige zenuwbeschadiging; met oplopend programmanummer zijn de programma's geoptimaliseerd voor minder beschadigde zenuwen.

Bij volledige zenuwbeschadiging begin je met programma 1 en kun je, afhankelijk van verbetering, na enkele weken doorgaan naar programma 2, vervolgens 3, enz. Totdat de zenuw herstelt en ook met programma 10 goed gestimuleerd kan worden (programma 10 is bedoeld voor een gezonde spier-zenuwverbinding).

Niet elke perifere parese is een volledige zenuwbeschadiging!

Daarom is in elk geval een ander startprogramma nodig. Bij gedeeltelijke beschadiging is programma 1 vaak te lange pulsduur en dus oncomfortabel en onnodig. In zulke gevallen kan een hoger programmnummer beter zijn.

Als je fysiotherapeut bent, kun je de intensiteit/tijdsduur curve bepalen. PRG 12 biedt hiervoor een geautomatiseerd diagnostisch programma. De therapeut kan dan de optimale behandelparameters voor de patiënt bepalen.

In de regel hoort je behandelend arts of fysiotherapeut te zeggen welk programma voor jou geschikt is. Naar mijn ervaring zijn er maar weinig artsen die hierin goed begeleiden.

Als je geen specifieke instructies kreeg, volg dan deze strategie:

• Begin met Programma 07.
  Als je een lichte spiertrilling voelt, hoef je niet verder te zoeken; ga met deze behandeling door.
  Als je geen samentrekking voelt, schakel dan naar Programma 06.
• Als je met 06 ook geen samentrekking voelt, ga dan naar 05, enzovoort tot 01. Programma 01 is alleen bij de zwaarste beschadiging nodig. Hoe minder ernstig de zenuwbeschadiging, hoe dichter je bij 07 zult zitten.
• Blijf bij het programma waarbij je een duidelijke spiercontractie voelt.

Genesy 600, 1500 en 3000 apparaten

De Genesy apparaten worden geproduceerd door het Italiaanse Globus, een topfabrikant in Europa.

Genesy-apparaten zijn multifunctionele elektrotherapie apparaten die voor honderden problemen toepasbaar zijn.

Behandeling van perifere parese is maar één van hun toepassingsgebieden. Geschikte modellen zijn: Genesy 600, Genesy 1500 of Genesy 3000.

Hoewel Genesy minder specifieke instelmogelijkheden biedt voor denervatieprogramma's dan de PeroBravo, kunnen de behandelcapaciteiten en het effect vergelijkbaar zijn.

De Genesy 600 heeft voor ernstige, matige en lichte zenuwbeschadiging elk één behandelprogramma, terwijl de Genesy 1500 en 3000 drie programma's per ernstniveau hebben. Bij die laatstgenoemde apparaten kan de therapeut zelfs een eigen denervatieprogramma aanmaken dat beter rekening houdt met de specifieke patiëntbehoeften.

De behandelprogramma's vind je onder Programmalijst / Medische behandelingen / Denervatie programmagroep.

• driehoekspuls is te gebruiken bij ernstige zenuwbeschadiging.
• trapeziumpuls bij gedeeltelijke schade, en
• rechthoekpuls bij milde schade.

Stimulatiebehandeling van de verlamde gelaatsspieren

De aangezichtszenuw heeft drie belangrijkste takken die talrijke gelaatsspieren innerveren. Op de figuur zie je dat er op voorhoofd, rond het oog, rond de mond, kaak en wang tientallen spieren zitten.

Per geval kan verschillen welke tak of welke specifieke spier het meest aangetast is. Bij sommigen zijn alle drie takken betrokken, bij anderen slechts kleine gebieden.

De behandeling moet gericht zijn op de plaatsen waar jij symptomen hebt. De afzonderlijke spieren moeten apart behandeld worden, want de mate van beschadiging verschilt en voor elke spier kan een ander programma nodig zijn!

Gebruik voor de behandeling kleine (ongeveer 25 mm), ronde elektroden. Geschikt zijn de PALS Round 25mm of ValueTrode Round 32mm tens-elektroden.

Op de figuur zie je meerdere punten. Sluit de negatieve pool van de kabel (meestal zwart) aan op de elektrode die je nabij de parotis (oorstreek) plakt. Deze elektrode blijft altijd op die plek. De andere, positieve elektrode (rode aansluiting) plaats je op het eerste punt (bijvoorbeeld het voorhoofd).

Voer de behandeling uit. Als de sessie klaar is, verplaats je de positieve elektrode naar het volgende punt (bijv. ooghoek); de negatieve blijft bij de parotis. Ga zo alle benodigde punten af.

Bij behandeling van aangezichtszenuwverlamming (Bell-parese) moeten meerdere punten langs de zenuwbaan behandeld worden. Gebruik kleine (ca. 25 mm) ronde elektroden. Plak de negatieve pool altijd bij de parotis. De positie van de positieve pool moet wisselen. Begin op het voorhoofd en verplaats de elektrode na afloop naar het volgende punt. Niet altijd hoeven alle getoonde punten behandeld te worden — vraag je fysiotherapeut om instructie!

Dosering van de stroomsterkte moet voorzichtig gebeuren. Verhoog totdat je de spiercontractie voelt. Verhoog daarna geleidelijk van sessie naar sessie totdat de samentrekking duidelijk maar niet pijnlijk is.

Gelaatsspieren zijn erg klein; al bij 2–3 mA (zeer laag) is spiertrilling voelbaar.

Als je ook gevoelsstoornissen hebt, wees dan voorzichtig: omdat je de prikkel niet goed voelt, kun je de intensiteit te hoog instellen. Te hoge stroomintensiteit kan huidbeschadiging veroorzaken die op brandwonden lijkt.

Hoe maak je het effectiever?

De stimulatiebehandeling wordt effectiever als je hem combineert met mimische oefening voor de spiegel!

Wanneer je de impuls van het apparaat en de spiercontractie voelt, kijk naar je gezicht en help vrijwillig mee met de beweging. Visuele prikkels vanuit je gezichtsveld stimuleren als het ware de hersenen om impulsen naar de beschadigde aangezichtszenuw te sturen.

Deze gecombineerde behandeling verhoogt de activiteit van helende-regenererende impulsen aanzienlijk en verbetert zowel de effectiviteit als de snelheid van genezing.

Softlaser behandeling

Een andere belangrijke behandelmethode bij aangezichtszenuwverlamming is softlaser therapie. Ik acht apparaten van laserklasse 3 geschikt, bijvoorbeeld de Personal Laser L400 en de Energy Laser L500 Pro. Lees hierover ook mijn artikel: Basiskennis softlaser behandeling. Hierin lees je dat laserapparaten van klasse 3 de krachtigste lasers zijn die voor thuisgebruik kunnen worden uitgegeven. De behandeling is snel en effectief.

Belang van onmiddellijke softlaser behandeling

De belangrijkste oorzaak van aangezichtszenuwverlamming is dat de zenuwvezel door een of andere invloed opzwelt (oedeem) en daardoor bekneld raakt in een botkanaal waar de zenuw doorheen loopt.

De zenuw raakt beschadigd omdat door de zwelling de bloedvoorziening en functie verslechteren door druk tegen het bot. Als we het oedeem rond de zenuw verminderen, beperken we daarmee de zenuwbeschadiging.

Na het ontstaan van aangezichtszenuwverlamming moet de softlaser behandeling zo snel mogelijk worden begonnen.

Softlaser behandeling stimuleert de microcirculatie; een verbeterde bloedcirculatie vermindert het oedeem.

Oedeemvermindering is het korte-termijn effect van lasertherapie.

Belang van langdurige softlaser behandeling

Hersenen en zenuwen zijn erg gevoelig. Vaak verstrijken uren tussen het ontstaan van de verlamming en opname in het ziekenhuis en afronding van onderzoeken.

Tegen die tijd is de zenuwvezel vaak al in zekere mate beschadigd voordat de eerste behandelingen starten.

Gezichtsverlamming (zenuwbeschadiging) behoort tot de traagst genezende aandoeningen. Zelfs in ideale omstandigheden is maandenlange behandeling nodig om de symptomen te verminderen.

Hoewel bij een deel van de gevallen de aangezichtsverlamming spontaan geneest, is niet van tevoren te bepalen wie dat geluk heeft.

Daarom moeten fysiotherapie, elektrotherapie en softlaserbehandelingen langdurig worden toegepast (gewoonlijk minimaal 3–6 maanden).

Softlaser behandeling ondersteunt zenuwregeneratie en versnelt daarmee het genezingsproces.

Aanbevolen literatuur voor professionals: Aghamohamdi D, Fakhari S, Farhoudi M, Farzin H. The Efficacy of Low-Level Laser Therapy in the Treatment of Bell's Palsy in Diabetic Patients. J Lasers Med Sci. 2020 Summer;11(3):310-315. doi: 10.34172/jlms.2020.52. Epub 2020 Jun 21. PMID: 32802293; PMCID: PMC7369545.

Softlaser behandeling bij aangezichtszenuwverlamming

De aangezichtszenuw heeft drie hoofdvertakkingen die de gelaatsspieren innerveren. Het is niet zeker dat bij jouw geval alle drie takken even zwaar aangedaan zijn.

In de figuur hieronder zie je vele mogelijke behandelpunten.

Als je oog niet kan sluiten maar de andere takken nog functioneren, volstaat behandeling langs de bovenste twee lijnen tot aan de oorstreek.
Als je voorhoofd niet kan rimpelen, het oog niet kan sluiten, de mondhoek afhangt en je niet kunt "fluiten", moet je alle punten behandelen.
Begin altijd bij het punt achter het oor. Dat punt mag je nooit overslaan.
Behandel vervolgens vanaf de middellijn langs de zenuwbaan naar het oor. Houd het apparaat telkens gedurende de voorgeschreven tijd op elk punt. Hoe lang dat is hangt af van het vermogen van het apparaat. Houd het apparaat bij voorkeur loodrecht op de huid, in contact met de huid.

Behandeling met de Personal-Laser L400

De Personal-Laser L400 is 's werelds kleinste laser van klasse 3. Hij is nauwelijks dikker of langer dan de duim van een man. De batterij levert bij één laadbeurt ongeveer 2 uur behandeltijd.

Het laserspotgebied is 1 cm². Door de kleine bundeldiameter is hij uitstekend voor lokale behandeling van aangezichtszenuwverlamming.

De golflengte is 808 nm (infrarood), dus onzichtbaar voor het oog. De rode lichttjes van het apparaat zijn niet de laser zelf; ze dienen als richtlicht en statusindicatie.

Het laservermogen is 400 mW, continu. Dat betekent dat elke 10 seconden 4 Joule energie wordt afgegeven en dit wordt door een pieptoon aangegeven.

Tenzij je behandelend arts anders voorschrijft, volg dit algemene behandelschema als je een Personal-Laser L400 hebt.

Behandeling met de Energy-Laser L500Pro

De Energy-Laser L500 Pro is een klasse 3 softlaser. De batterij levert bij één laadbeurt circa anderhalf uur behandeltijd.

Het laserspotgebied is 1 cm². Door de kleine bundeldiameter is hij uitstekend voor lokale behandeling van aangezichtszenuwverlamming.

De golflengte is 808 nm (infrarood), onzichtbaar voor het oog. Het rode lichtje is slechts richtlicht.

Het laservermogen is 500 mW, continu. Dat betekent dat elke 10 seconden 5 Joule energie wordt afgegeven en dit wordt door een pieptoon aangegeven.

Tenzij anders voorgeschreven door je behandelaar, volg dit algemene schema bij gebruik van de Energy-Laser L500Pro.

Welk resultaat kun je verwachten?

Veel patiënten met Bell-parese vragen mij: "Ik heb een jaar geleden Bell's palsy gehad. Ik kreeg oefentherapie, softlaser, acupunctuur, maar er is weinig verbetering. Mijn linker mondhoek hangt nog steeds. Wat zijn mijn vooruitzichten?"

Dat valt onder "voorspellen".
Via internet of een eenmalig consult is het onmogelijk precies te voorspellen wat de toekomst brengt. Het resultaat van medische behandelingen hangt van heel veel factoren af, bijvoorbeeld:

• Is er op tijd begonnen? Als men maanden wacht met behandelen, is er weinig meer te doen. Ideaal is behandeling op de dag van het ontstaan (medicatie, softlaser, elektrotherapie).
• Worden de behandelingen lang genoeg volgehouden? De meeste patiënten denken dat 5–10 sessies in de polikliniek, evenveel softlaser- en elektrotherapiesessies voldoende zijn. DAT IS NIET ZO! Je moet volhouden; gewoonlijk treedt verbetering op na 3–6 maanden. Bij velen is langere behandeling nodig, soms meer dan een jaar.
• Hoe wordt er behandeld? Een behandeling met het verkeerde apparaat, te kort, of op verkeerde plekken is zinloos en inefficiënt. Het is dus erg belangrijk wat en hoe er behandeld wordt.

Bell's palsy geneest bij een kleiner deel van de gevallen spontaan zonder behandeling. Het probleem is dat je vooraf niet kunt weten wie dat geluk heeft. Wie niet tot die gelukkigen behoort, zal zonder behandeling niet verbeteren.
Daarom moet men dagelijks en volhardend behandelen, soms anderhalf tot twee jaar. Als er na die tijd geen verandering is... ja, zulke gevallen bestaan. Voor een kleine groep brengt volhardende behandeling helaas geen resultaat.

Als je behandelingen met de juiste frequentie uitvoert, namelijk:

• gezichtsoefeningen 4–5x per dag gedurende 10–15 minuten,
• elektrische behandelingen minstens eenmaal per dag, idealiter meerdere keren per dag,
• softlaser dagelijks of om de dag,

dan mag je optimistisch zijn dat verbetering zal optreden — hoewel 100% herstel nooit gegarandeerd is.