Is dik zijn mooi?

Schoonheid is een esthetisch begrip. Subjectief. Een kwestie van smaak. Daarom is het voor mij volstrekt onbelangrijk of een dik persoon "mooi" is. Hij kan mooi zijn, want de meeste zware mensen vinden ook een partner — er zijn immers mensen die dat aantrekkelijk vinden. Onder slanke mensen vinden ook velen geen partner, dus esthetische schoonheid is niet het belangrijkste. HET GAAT OM GEZONDHEID!

Obesitas – broedplaats van ziekten

Het is medisch volledig bewezen dat obesitas — zelfs matig overgewicht — een "broedplaats" is voor ziekten. Al een paar overtollige kilo's zetten een verwoestingsproces in je lichaam in gang en als je langdurig te zwaar bent, word je uiterlijk op je 50e ziek. Zeker weten!

Een groot aantal aandoeningen volgt rechtstreeks uit overgewicht; ze gaan er bijna altijd mee gepaard. Bijvoorbeeld hoge bloeddruk, diabetes, hartklachten, hartinfarct, beroerte, hormonale stoornissen, gewrichtspijn, artritis, artrose. En natuurlijk voortdurende rug- en lage-rugklachten, later spit en hernia. En dan kun je nog wel even doorgaan.

Op jongere leeftijd vormen deze niet zo'n groot probleem… maar ze maken je laatste 10–20 levensjaren erg zwaar. Wanneer je spieren zo verzwakt zijn dat je je enorme lichaam niet meer uit bed kunt duwen… Wanneer het buikvet je longen zo samendrukt dat ze niet kunnen uitzetten en jij naar adem snakt als een op het strand geslagen vis.

Door het "accepteren" van je dikte bepaal je ook de levenskwaliteit van je oudere zelf.

Hoe vernietigt overgewicht je?

Je leeft goed, je krijgt alles in de supermarkt, restaurants, banketbakkerijen. Je eet minstens drie keer per dag, pakt op weg naar huis een ijsje, taart of cola, knabbelt in de bioscoop of voor de tv. Je vermijdt beweging, alsof het een ziekte verspreidt… Jarenlang vormt zich er een solide vetlaag door al dat lekkers dat je via je mond binnenkrijgt. Want je lichaam "legt het overschot apart voor moeilijkere tijden", net als oma haar jampot bewaart.

Het maakt je hart kapot

Voor je het beseft heb je al 15 kg teveel. Maar je lichaam is niet "ontworpen" voor x+15 kg extra. Het in stand houden van die extra vetmassa is een extra taak voor je lichaam. Je longen moeten meer zuurstof opnemen dan gepland, je hart moet bloed naar een groter lichaam pompen, enz. Je zit in de stoel, maar je hart en longen werken in je borst alsof je aan een hardloopwedstrijd deelneemt.

Het is alsof je met een personenauto constant een aanhangwagen van een vrachtwagen trekt. Het is duidelijk dat je auto daar snel kapot van gaat. Waarom denk je dan dat je hart er niet aan kapot gaat?

Het zou ideaal zijn als je bij het extra gewicht een tweede hart kreeg — maar dat gaat natuurlijk niet. Dus probeert je ene hart te compenseren met wat het heeft: het verhoogt de hartslag en vernauwt de bloedvaten, wat leidt tot hogere druk. DIT IS DE NATUURLIJKE REACTIE VAN HET HART OP EEN GROTER LICHAAM!

Je voelt je slapen in je slapen, je zweet, je verdraagt inspanning slecht en je gaat naar de huisarts. Je krijgt een hele reeks bloeddrukverlagende medicijnen. Men richt zich er alleen maar op om je hart te beletten sneller te slaan en de bloeddruk te verhogen. Terwijl ik net schreef: het hart heeft dit als enige manier om je veel grotere lichaam van bloed en zuurstof te voorzien.

Een ernstige valstrik… het hart zou de druk moeten verhogen, maar de medicijnen laten het niet toe. Dus werkt je hart continu onder beperking. Zelfs wanneer het nodig is, kan het de druk niet verhogen, terwijl het dat tijdens inspanning wél zou moeten doen.

Je denkt: "nu is alles oké, ik slik de medicijnen, mijn bloeddruk is normaal"… misschien, maar je voelt je altijd zwak, je verdraagt geen inspanning en soms duizel je… "Ik heb alles gedaan!" denk je…

Maar die zelfgenoegzaamheid wordt snel verstoord door nieuwe klachten.

Het maakt je diabetes

Bij een routinecontrole zien ze dat je bloedsuiker hoog is. Je bent verrast, maar als je al jaren te zwaar bent, had je dit moeten verwachten.

De relatie tussen type 2- of ouderdomsdiabetes en overgewicht is medisch bewezen. Tegenwoordig kan het zich zelfs onder de veertig voordoen.

Het komt doordat je al die extra calorieën opslaat en je alvleesklier veel harder moet werken dan waarvoor hij "ontworpen" is. Daardoor raakt hij vroegtijdig uitgeput en kan hij niet voldoende insuline produceren. Bovendien maken stoffen die vrijkomen uit je vetweefsel je lichaam ongevoelig voor insuline.

Diabetes is een van de meest verraderlijke ziekten. Het doet geen pijn, veroorzaakt vaak geen symptomen — maar het vernietigt langzaam.

Het beschadigt je bloedvaten overal in je lichaam. Afvalstoffen slaan neer in de wanden van je bloedvaten! Die maken je vaten stijver en nauwer. Je bloed komt steeds moeilijker bij je organen.

Als de hersenvaten het meest worden aangetast, leidt dat in milde gevallen tot langzaam verval van het denkvermogen. Ernstiger: je krijgt een beroerte en wordt verlamd. Als je hart wordt aangetast, ga je op relatief jonge leeftijd dood door een infarct. Het wordt ook niet beter voor je voeten: je tenen rotten soms levend weg en je voeten worden segment voor segment geamputeerd.

Er is echter ook licht aan het eind van de tunnel: zelfs als je een aanleg voor diabetes hebt geërfd, betekent dat niet dat je diabetes móet krijgen! Met een gezonde levensstijl en het behouden van een gezond gewicht kun je het voorkomen. Bij overgewicht geldt dat argument niet.

Je hebt nu hoge bloeddruk, je hart is uitgeput, je bent suikerziek, je hebt een beroerte gehad of een infarct overleefd. Maar het is nog niet voorbij!

Het maakt je gewrichten kapot

De functie van je gewrichten is om beweging mogelijk te maken. Voor hun samenhang zorgen ligamenten en het gewrichtskapsel met elastische weefsels, maar stabiliteit komt van je spieren.

Als je spieren sterk genoeg zijn, dragen ze je gewicht en blijven de gewrichtsvlakken van elkaar gescheiden. Als je spieren je grote gewicht niet meer kunnen dragen, komen de botten bij elke beweging tegen elkaar, slijt het kraakbeen langzaam weg en raakt het beschadigd, en kan het niet meer herstellen.

Je pijn wordt steeds heviger, je beweegt steeds minder, je spieren verzwakken steeds meer, wat de pijn weer versterkt… dat noemen ze een vicieuze cirkel. Daar kom je erg moeilijk uit.

Maar waarom kunnen je spieren het niet volhouden?

Omdat je te zwaar bent en dat gewicht moet je dragen. Als je 15 kg overgewicht hebt, is dat alsof je dag en nacht een zak aan je nek draagt. Denk aan een hardloopwedstrijd. Twee lopers met gelijke mogelijkheden en gewicht krijgen bij de start bij de ene een loodblok van 15 kg omgehangen. Wie heeft de grootste kans op winst? Natuurlijk niet degene die dat loodblok meesleept.

Elke extra kilo slijt aan je gewrichten bij elke beweging. Een gewichtheffer tilt slechts even een massa die groter is dan zijn lichaamsgewicht boven zijn hoofd en gooit het er daarna weer af. Jij kunt het nooit afleggen. Het is een verschrikkelijke belasting voor je lichaam.

Zolang je jong en gezond bent, redden je spieren zich nog wel met het overgewicht. Naarmate je ouder wordt en de hierboven genoemde ziekten zich aaneenrijgen, word je steeds zwakker.

Het resultaat is dat je je laatste levensjaren in een soort "huisarrest" door ziekte doorbrengt, vrijwel gevangene in je eigen huis. En dan komt het moment dat je jezelf niet meer uit bed kunt duwen.

Je kind moet jou verzorgen: wassen, aankleden, eten geven. Hij of zij moet misschien zijn of haar werk opgeven om voor jou te zorgen. Daardoor verliest ook die persoon inkomen en raakt het hele gezin in financiële moeilijkheden.

En dat allemaal omdat jij de dikte mooi vond en er niet op tijd iets aan hebt gedaan. Denk je nog steeds dat dik zijn mooi is?

Afvallen is verdomd moeilijk!

Volgens de vroegere algemene medische opvatting geeft het gewicht de balans aan tussen energie-inname en -verbruik. Dus:

• als je gewicht toeneemt, eet je meer dan je verbruikt;
• als je gewicht afneemt, verbruik je meer dan je binnenkrijgt;
• als je gewicht gelijk blijft… geef je precies wat je lichaam nodig heeft.

Volgens deze opvatting zou afvallen buitengewoon eenvoudig zijn. Als je met je eten minder energie in je lichaam brengt dan je verbruikt met bewegen en voor het basaal metabolisme, zou je met wilskracht genoeg moeten hebben. Opstaan uit de stoel en veranderen. Een verandering die je jaren lang zonder lijden volhoudt. Een twee weken durend martel-dieet helpt niets. En er is geen pil, shake of wat dan ook die je terwijl je op de bank tv kijkt binnen een week 10 kilo doet verliezen! Zulke middelen behoren tot sprookjes; die ben je inmiddels ontgroeid.

Met aanpassing van je levensstijl zie je — als je geluk hebt — na enkele maanden een zichtbaar resultaat.

Wat als de levensstijlverandering niet het gewenste effect heeft?

Tegenwoordig wordt steeds meer erkend dat obesitas het resultaat is van een uiterst complex proces. Interne hormonale factoren en van buitenaf in het vetweefsel en de stofwisseling binnenkomende stoffen versterken de obesitas. Kunststofverpakkingen brengen oestrogeenachtige stoffen in dranken en voedsel. Chemische stoffen gebruikt bij industriële voedselproductie hopen zich op in voedingsmiddelen en hebben een ongunstige werking. Deze verstoren de vetstofwisseling.

Bij wie de methode "meer trainen en minder eten" niet werkt, is grondig onderzoek nodig. Je levensstijl, lichaamsbeweging, het tijdstip, de hoeveelheid en de samenstelling van je voeding moeten geanalyseerd worden. Het hormonaal systeem moet onderzocht worden. Men moet opsporen wat de abnormale vetstofwisseling veroorzaakt. Ga naar een specialist, want deze vorm van dik zijn maakt op lange termijn een gezond leven onmogelijk!

Waarom is het goed om niet dik te zijn?

Omdat je je goed in je vel voelt. Je verdraagt fysieke inspanning. Je hoeft niet naar de dokter. Je hoeft geen geld uit te geven aan medicijnen.

Maar wat nog belangrijker is:

• Je krijgt op je vijftigste geen hartinfarct of beroerte.
• Je hoeft het geld dat je in je leven hebt bijeengespaard niet op te maken om je verkwanselde gezondheid terug te krijgen.
• Je zult niet verlamd en hulpeloos leven zonder inkomen — want een beroerte laat je niet werken, en je uitgaven worden juist hoger.
• Je krijgt geen diabetes en je tenen rotten niet levend weg door suikerziekte. Je hoeft je benen niet te laten amputeren.
• Je maag, lever, nieren en bloedvorming worden niet door medicijnen kapotgemaakt.
• Je kunt voor je kinderen en kleinkinderen zorgen.
• Familiediners gaan niet over je ziekten en de angst voor de dood, maar over ervaringen en het leven.

Voor mij is echte schoonheid gezondheid en uit het voorgaande kun je zien dat dik zijn helemaal niet gezond is.

Wat vind jij nu van de vraag die in de titel gesteld werd?