Blog
Mijn medische overtuiging is dat de behandeling van lymfoedeem effectiever kan zijn wanneer de betrokken patiënt volledig begrijpt wat het probleem is, de beperkingen en mogelijkheden van de therapie kent en zelf de regie over zijn of haar situatie neemt.
Lymfoedeem (lymfoedeem) is een chronische, levenslange aandoening zonder één vaste „ernstgraad”: de toestand van de weefsels, de ernst van de zwelling en de klinische klachten veranderen in de loop van de tijd. In de klinische praktijk wordt dit wisselende beeld beschreven met het gestandaardiseerde stadiëringssysteem van de International Society of Lymphology (ISL). De stadiëring is bepalend voor het kiezen van de meest effectieve behandelstrategie: in elk stadium worden andere hulpmiddelen, andere drukniveaus en andere professionele begeleiding aanbevolen.
Armoedeem na borstkanker – in de internationale vakliteratuur BCRL (breast cancer-related lymphedema) – is een van de meest voorkomende langetermijncomplicaties bij mensen die borstkanker hebben gehad. Op basis van de klinische praktijk zal bij 20–30% van de vrouwen die een borstkankerbehandeling hebben ondergaan in de loop van hun leven lymfoedeem aan de arm ontstaan – dus bij bijna één op de drie overlevenden. Het risico blijft ook jaren na de operatie bestaan en openbaart zich vaak pas 2–10 jaar later.
Lipödeem en lymfoedeem worden vaak met elkaar verward – beide gaan gepaard met zwelling, een zwaar gevoel in de benen en huidveranderingen. Klinisch gaat het echter om twee volledig verschillende ziektebeelden, met een ander mechanisme, een andere behandelstrategie en een andere keuze van hulpmiddelen. Patiënten met deze aandoeningen leven vaak jarenlang met een onjuiste diagnose en behandeling, waardoor de periode waarin verbetering mogelijk is korter wordt.
De lymfe‑reconstructieoperatie is een overkoepelende term voor microsurgische en chirurgische technieken die tot doel hebben de doorbloeding van een beschadigd of onvoldoende ontwikkeld lymfestelsel te verbeteren of te herstellen, of om chronisch opgehoopt weefselvolume te verminderen. In het afgelopen decennium hebben ontwikkelingen in microschirurgie en beeldvorming (indocyaninegroen‑lymfografie, MR‑lymfangiografie) de chirurgische mogelijkheden aanzienlijk uitgebreid, waardoor een operatie ook bij stadium 2 lymfoedeem een reële optie is geworden.
Lymfoedeem – ook wel limfödéma genoemd – is een aandoening van het lymfestelsel waarbij de lymfevaten het vocht tussen de weefsels niet kunnen afvoeren. Het vastzittende eiwitrijk vocht hoopt zich lokaal op en veroorzaakt een chronische, geleidelijk verergerende zwelling – meestal van één ledemaat. Beide namen (lymfoedeem en limfödéma) duiden op hetzelfde ziektebeeld: in de Hongaarse medische praktijk worden ze door elkaar gebruikt, terwijl de internationale literatuur vaak de term „lymphedema" hanteert.
Lymfoedeem treft tegenwoordig duizenden mensen in ons land. De meesten krijgen geen adequate behandeling en krijgen vaak niet eens uitleg over wat hun aandoening veroorzaakt, of het te verhelpen is en wat zij zelf moeten doen. Hieronder vat ik kort de belangrijkste weetjes samen.
Lymfoedeem is een chronische aandoening die levenslang blijft bestaan. Intensieve ziekenhuisbehandelingen of behandelingen door een deskundige – de opstartfase van de complexe decongestieve therapie (CDT) – kunnen het volume van een ledemaat aanzienlijk verminderen, maar een stabiel resultaat op lange termijn hangt af van de dagelijkse routine thuis. Als de thuisbehandeling onregelmatig gebeurt of uitblijft, keert de zwelling binnen enkele weken terug en bent u weer terug bij af.
Een onderbeenulcus is een wond aan het been die niet of slechts zeer langzaam geneest. In 80–90% van de gevallen ontstaat het als gevolg van spataderziekte en/of diabetes; in een kleiner aantal gevallen heeft het een arteriële oorzaak. De huid wordt dunner en er ontstaat een oppervlakkige „kuil”. De genezing verloopt uiterst langzaam en zelfs als de wond geneest, heeft deze de neiging terug te keren. Je kunt hierover veel artikelen lezen, maar daarin wordt nauwelijks vermeld wat je thuis kunt doen om het herstel te ondersteunen. In dit artikel bespreek ik het protocol met een spierstimulator (EMS/FES).
Hoge bloeddruk (medische naam: hypertensie) is vandaag de dag de meest voorkomende ziekte onder Hongaren! Toen ik in 1991 afstudeerde, betroffen de officiële cijfers ongeveer 1,6 miljoen mensen in ons land. Nu is dat bijna drie keer zoveel: er worden circa 4,2 miljoen mensen met bloeddrukproblemen geregistreerd. Naar mijn mening zijn daar twee hoofdredenen voor. Enerzijds de leefstijl, anderzijds de ernstig foutieve medische behandelprotocollen. Maar laten we niet vooruitlopen; stap voor stap leg ik het uit. Aan het einde van dit artikel zul je het begrijpen.
Weinig dingen zijn enger dan het gevoel dat je geen lucht krijgt. Ook een gezonde persoon kan kortademig worden na zeer zware inspanning, bij extreme temperaturen, obesitas of op grote hoogte. Buiten deze omstandigheden wijst moeite met ademen waarschijnlijk op een medisch probleem. Kortademigheid – medisch ook dyspneu genoemd – wordt door patiënten het vaakst ervaren als een sterke benauwdheid op de borst, een gevoel van luchttekort, ademhalingsmoeilijkheid of soms het gevoel te stikken.
