Blog
De cranial electrotherapy stimulation (CES) – in het Nederlands schedel elektrotherapeutische stimulatie – is een niet-invasieve, laagintensieve elektrische neuromodulatie die doorgaans wordt toegepast op de oorschelp, het voorhoofd of de slaapregio. De methode vindt zijn oorsprong in de jaren 1950; in moderne vorm werd het door de Amerikaanse FDA in 1979 goedgekeurd – met als klassieke indicaties de behandeling van slapeloosheid (insomnia), angst en depressie. Recente overzichtsstudies geven een gemengd beeld: een meta-analyse uit 2023 [1] vond matig-sterk bewijs voor de anxiolytische, antidepressieve en insomnia-verlagende effecten van CES, terwijl een systematisch overzicht uit 2018 in Annals of Internal Medicine [2] sprak van "matig bewijs" voor klinisch relevante effecten.
Als je met spasticiteit leeft, weet je hoe frustrerend het is wanneer je spieren niet meewerken. Ze spannen aan, worden stijf en trekken krampachtig samen – alsof je eigen lichaam zich tegen je keert. Lopen wordt moeizamer, dagelijkse handelingen worden een uitdaging. En misschien wel het ergst: je kunt het gevoel krijgen dat je aan deze aandoening overgeleverd bent.
Spasticiteit is echter niet onomkeerbaar. In de afgelopen decennia is de neurorevalidatie sterk verbeterd en bestaan er nu ook thuis toepasbare methoden die kunnen helpen de spierspanning te verminderen en de bewegingscontrole terug te winnen. Een van deze methoden is NMES (neuromusculaire elektrische stimulatie) therapie.
Peroneusverlamming kan zowel het centrale als het perifere zenuwstelsel treffen, hoewel perifere oorzaken vaker voorkomen. De aandoening treft vooral de gemeenschappelijke peroneuszenuw (nervus peroneus communis), die aftakt van de nervus ischiadicus en rond de kop van het kuitbeen (fibula) loopt, waardoor hij door zijn oppervlakkige ligging en anatomische verloop bijzonder kwetsbaar is.
Als bij jou facioscapulohumerale spierdystrofie (FSH) is vastgesteld, heb je waarschijnlijk veel vragen. In dit artikel vind je vrijwel alle belangrijke informatie over de ziekte, de symptomen en de behandelmogelijkheden. Wat is FSH spierdystrofie? Facioscapulohumerale (FSH) spierdystrofie is een erfelijke spierziekte die vooral de spieren van je gezicht, schouders en bovenarmen aantast. De ziekte [...]
De neuromusculaire elektrische stimulatie (NMES) heeft aanzienlijke erkenning gekregen als een waardevolle therapeutische benadering in de revalidatie van mensen met multiple sclerose (MS). MS is een chronische auto-immuunziekte die wordt gekenmerkt door demyelinisatie van de zenuwvezels in het centraal zenuwstelsel. Deze literatuuroverzicht biedt je een gedetailleerd inzicht in NMES, met speciale aandacht voor de werkingswijze, fysiologische effecten, de rol in revalidatie en hoe het de kwaliteit van leven van mensen met MS kan verbeteren.
Van de ene op de andere dag kun je je oog niet meer sluiten, hangt een kant van je mond omlaag en kijkt een onbekend gezicht je in de spiegel aan. Gezichtszenuwverlamming – medisch bekend als Bell-fra paralyse – is een beangstigende ervaring, maar in de meeste gevallen goed behandelbaar. De sleutel is het zo snel mogelijk starten van een complexe behandeling, waarin de lágylézer therapie en elektrostimulatie een belangrijke rol kunnen spelen.
De ALS-ziekte (voluit amyotrofische laterale sclerose) is een langzaam voortschrijdende aandoening die wordt veroorzaakt door het geleidelijke afsterven van de zenuwcellen (motorische zenuwen) die de willekeurige spieren aansturen. De ziekte begint meestal in de verder van de romp gelegen ledemaatspieren en verspreidt zich geleidelijk naar het centrum. De spierkracht neemt af, de spieren beginnen te verschrompelen (atrofie) en uiteindelijk ontstaat verlamming. Dit leidt enerzijds tot verlies van mobiliteit en controle over urine en ontlasting, en anderzijds tot toenemende spierstijfheid (spasticiteit), contracturen (verkorting van pezen en spieren) en de pijn die daaruit voortvloeit. De progressie van spierzwakte bepaalt in sterke mate de kwaliteit van leven.
Als je ooit die bliksemschichtachtige, ondraaglijke pijn in je gezicht hebt meegemaakt die uit het niets toeslaat — tijdens eten, praten of zelfs door een zachte windvlaag — dan weet je hoe weerloos trigeminus neuralgie kan maken. Dit is één van de meest intense pijnervaringen die een mens kan doormaken. Het goede nieuws: softlasertherapie kan een effectieve, medicijnvrije ondersteuning bieden bij het verlichten van je klachten.
De moderne levensstijl – chronische stress, zittend werk, slaapproblemen, sensorische overbelasting – veroorzaakt bij veel mensen een sympathische dominantie van het autonome zenuwstelsel. Steeds meer recente klinische onderzoeken onderzoeken in hoeverre verhoging van de parasympathische toon – bijvoorbeeld door niet-invasieve stimulatie van de nervus vagus (tVNS) – kan bijdragen aan de behandeling van chronische, inflammatoire en autonoom-gerelateerde klachten. In deze gids lopen we door: op welke gebieden er sterke klinische evidentie is, waar veelbelovende resultaten zijn en waar voorzichtig taalgebruik vereist is.
Het vegetatieve (autonome) zenuwstelsel is het regelingssysteem in het menselijk lichaam dat onafhankelijk van de wil – dus automatisch – vitale functies aanstuurt: hartslag, ademhaling, spijsvertering, bloeddruk, transpiratie, pupilreacties en immuun- en hormonale reacties. Het bestaat uit twee hoofdgedeelten: het sympathische systeem ("vecht of vlucht" – fight or flight) en het parasympathische systeem ("rust en vertering" – rest and digest), waarvan het evenwicht de fysieke en mentale gesteldheid van invloed is.
Een zenuw is een „communicatiekabel” in je lichaam. Hij brengt informatie van het lichaam naar de hersenen en terug, dus ook van de hersenen naar het lichaam. Zenuwen geleiden zowel gevoels- als bewegingsimpulsen. Aanraking-, druk-, warmtezintuig- en houdingssensaties bewegen naar de hersenen, terwijl motorische (bewegings)signalen naar de spieren gaan. De gevolgen van zenuwbeschadiging kunnen dus stoornissen, vermindering of zelfs volledig verlies van gevoel en bewegingsvermogen zijn.
