Blog
„Ga naar fysiotherapie.” – zegt men in de spreekkamer, en jij knikt terwijl je geen idee hebt naar wie je precies moet gaan. Fysiotherapeut? Fysische therapeut? Is dat hetzelfde? En waar past de masseur in, en die zogenaamde „medical fitness”-trainer waar de buurman het over had? Revalidatie is teamwerk, maar als je niet weet wie wat doet, klop je makkelijk bij de verkeerde deur aan – en verlies je waardevolle weken.
Dagelijks ontvang ik brieven van mensen die al weken, maanden of soms jaren met klachten rondlopen. Iedereen wordt door dezelfde hoop gedreven: misschien weet ik iets wat andere artsen tot nu toe niet hebben gezegd. Misschien werkt het sneller, misschien nauwkeuriger, misschien wordt het probleem eindelijk opgelost.
Als je al hebt gelezen over de mogelijkheden van thuis medische apparatuur, heb je je waarschijnlijk afgevraagd: als deze apparaten echt zo nuttig kunnen zijn, waarom heb je er dan nog nooit van gehoord? Waarom heeft je huisarts, je reumatoloog of je fysiotherapeut het niet aanbevolen?
Dat is een terechte en belangrijke vraag. Het antwoord is complex – en het gaat beslist niet over kwaadaardigheid of dat artsen opzettelijk informatie achterhouden. De situatie is veel ingewikkelder.
Als je meer gedetailleerd wilt weten waarvoor deze apparaten precies bedoeld zijn, lees dan mijn uitgebreide artikel Waar is thuis medische apparatuur voor?.
Onlangs kwam ik op Facebook deze afbeelding tegen, die de huidige situatie in de gezondheidszorg goed illustreert — en nog meer de mentaliteit van een groot deel van de patiënten! Dit geldt niet alleen in ons land, maar ook in landen met een geavanceerde gezondheidszorg. Wat lees ik uit deze ene afbeelding? Wat kan ik jou meegeven zodat je ervan kunt leren?
Covid heeft de gezondheidszorg grondig herschikt. Hoewel de epidemie is afgenomen, blijft het probleem bestaan: de praktijkcapaciteiten zijn beperkt, de toegang is op veel plaatsen gecentraliseerd en de wachtlijsten nemen toe. Pijn vraagt echter niet om een nieuwe afspraak. Wat kun je doen als je klachten hebt maar niet snel genoeg therapie kunt krijgen — of als regelmatig reizen tijdens werktijd gewoon niet haalbaar is? Dit artikel gaat over hoe je een thuisgebaseerd, op bewijs gestoeld therapeutisch systeem kunt samenstellen dat de medische zorg aanvult (niet vervangt).
De meeste zieke mensen leven in de misvatting dat hun klachten meteen verdwijnen en hun gezondheid hersteld is nadat ze de eerste pil hebben ingenomen of na slechts één fysiotherapeutische behandeling. Nou... zo werkt het niet. Je moet een paar zaken over het ontstaan van ziekten en het zelfgenezend vermogen van je lichaam begrijpen.
Volgens een enquête beweegt slechts ongeveer 15% van de Hongaarse bevolking minstens één keer per maand; veel minder mensen sporten regelmatig, bijvoorbeeld 3–4 keer per week. Het resultaat is duidelijk: 66% van de volwassen bevolking is overgewichtig of obese, 45% lijdt aan een of meerdere chronische ziekten. We gebruiken het derde meeste aantal medicijnen in Europa. Tegen de leeftijd van 50 verliest een groot deel van de Hongaren hun gezondheid en kunnen ze op de arbeidsmarkt geen concurrerende prestatie meer leveren; ze verliezen hun baan en inkomen. Hun financiële situatie verslechtert onherstelbaar. Een vicieuze cirkel... de gezondheid is weg, terwijl juist gezondheid nodig is om goede levensomstandigheden te realiseren. Ondanks de ernstige situatie heerst er veel stilte rond het promoten van een gezonde levensstijl. En dat terwijl dit de sleutel zou moeten zijn…
Volgens de definitie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zijn chronische ziekten langdurige, doorgaans langzaam voortschrijdende aandoeningen die wereldwijd de belangrijkste oorzaken zijn van ziekte en sterfte bij volwassenen.
De meeste chronische aandoeningen zijn blijvende toestanden. Ze vergezellen de betrokkene doorgaans de rest van zijn leven. De ziekte vermindert de levenskwaliteit sterk en het is de taak van de patiënt om alles te doen om zijn toestand te verbeteren of te behouden. Als hij niets wezenlijks doet, zijn eetgewoonten niet verandert, niet afvalt, zijn alcoholgebruik niet vermindert of zijn fysieke en mentale activiteit niet opvoert, is er niets meer te doen — onherstelbaar. Ons gezondheidszorgsysteem is de chronisch zieke van ons land. Dat weten we al decennialang.
Als je met een chronische aandoening worstelt, heb je jezelf waarschijnlijk al vaak de vraag gesteld: "Wie zal mij helpen?" Het antwoord kan verrassend zijn, maar de belangrijkste persoon die je echt kan helpen ben jijzelf. Dat betekent niet dat je alle problemen alleen moet oplossen, maar dat jij degene bent die de sleutel tot herstel in handen kan houden.
Als arts zie ik al tientallen jaren dat de meeste diëten niet werken of slechts tijdelijk resultaat opleveren. Waarschijnlijk heb jij ook wel eens een dieet geprobeerd. Er worden talloze varianten aangeraden: koolhydraatarme, vetarme, intermittent fasting, calorieën tellen. En ondanks al dat zelfopofferen blijven de resultaten meestal van korte duur.
De kern van het probleem is dat deze algemene methoden geen rekening houden met individuele verschillen. Ieders stofwisseling werkt anders, en wat voor de één helpt kan bij de ander falen. De sleutel is niet alleen hoeveel we eten, maar begrijpen hoe ons lichaam de voedingsstoffen verwerkt.
Het Lumen-apparaat vult precies dat ontbrekende stukje in: het meet in real-time of je lichaam vet of koolhydraten verbrandt en geeft daardoor gepersonaliseerde voedingsadviezen. Dit is niet zomaar een nieuw toestelletje – dit is een wetenschappelijk onderbouwde revolutie in voeding.